Casa LomaAudiogids

Welkom in het prachtige Casa Loma. Terwijl u voor dit uitgestrekte landgoed staat, kijkt u naar de grootste privéwoning die ooit in Canada is gebouwd. Dit landhuis in neogotische stijl, gebouwd tussen 1911 en 1914, telde 98 kamers en was de droom van financier Sir Henry Pellatt. Hij spaarde kosten noch moeite voor de realisatie en gaf destijds ongeveer 3,5 miljoen dollar uit; een bedrag dat in de huidige valuta gelijk zou staan aan bijna 100 miljoen dollar. Terwijl u de torenhoge torens en stenen kantelen in u opneemt, kunt u zich de enorme omvang van het project voorstellen, waarvoor een klein leger aan arbeiders nodig was. Pellatts visie was om een kasteel in middeleeuwse stijl te creëren dat de grandeur van de oude wereld combineerde met de meest moderne technologieën die destijds beschikbaar waren. Hoewel het eruitziet als een vesting uit een sprookjesboek, was het ontworpen als een gezinswoning, zij het een van ongekende luxe en omvang. Tijdens onze rondleiding verkennen we de triomfen en tragedies die met dit monument verbonden zijn, van de uitbundige feesten binnen deze muren tot de financiële ineenstorting die de maker uiteindelijk dwong zijn meesterwerk achter te laten.

Richie Diesterheft from Santa Barbara, CA, USA · CC BY 2.0

Deze vintage foto biedt een blik op het landgoed zoals het er in 1922 uitzag. Hoewel het hier een vastgelegd stuk geschiedenis lijkt, was de werkelijkheid veel precairder. Kort na de Eerste Wereldoorlog begon het enorme zakenimperium van Sir Henry Pellatt uiteen te vallen. De financiële druk werd verergerd door een drastisch besluit van de stad Toronto, die zijn onroerendgoedbelasting verhoogde van een beheersbare 600 dollar per jaar naar een verbijsterende 1.000 dollar per maand. Omdat hij de stijgende kosten voor het onderhoud van een landhuis van 64.000 vierkante voet niet kon dragen, veranderde Pellatts droom al snel in een financiële nachtmerrie. In 1923, minder dan tien jaar na zijn intrek, werd hij gedwongen het pand te verlaten. Het jaar daarop werd de inboedel van het kasteel verkocht tijdens een enorme veiling om zijn schulden te helpen betalen. Het is een aangrijpend hoofdstuk in de geschiedenis van het huis; de man die de visie had om Canada's beroemdste woning te bouwen, woonde slechts een fractie van zijn leven daadwerkelijk binnen deze stenen muren. Terwijl we door de kamers lopen, houd dit verhaal van de plotselinge ondergang in gedachten.

Reginald Symonds Timmis · Public domain

Let op de console van de Wurlitzer Opus 558, een instrument dat perfect de flair voor showmanship en de grote liefde voor muziek van Sir Henry Pellatt illustreert. Deze sierlijke wit-gouden console bestuurt een enorm pijporgelsysteem, maar als u de kamer rondkijkt, ziet u geen traditionele orgelpijpen. Dat komt omdat Pellatt de pijpen voor dit orgel direct in de muren van de Great Hall had verborgen. Dit slimme staaltje techniek was ontworpen om een meeslepende 'surround sound'-ervaring voor zijn gasten te creëren, lang voordat een dergelijk concept gebruikelijk was. Stelt u zich voor dat u te gast bent bij een van de formele diners van Sir Henry, waarbij de muziek schijnbaar uit de stenen van het huis zelf voortkomt. Het orgel was niet alleen voor achtergrondmuziek; het was een centraal onderdeel van het sociale leven in Casa Loma en zorgde voor een dramatische soundtrack bij de uitbundige feesten en recepties die de beginjaren van het landhuis kenmerkten. Het weerspiegelt het snijvlak van artistieke luxe en technologische innovatie dat het hele landgoed typeert.

Xander Ashburn · CC BY 2.0

De Great Hall is het architectonische hart van het landhuis en de schaal is werkelijk adembenemend. Als u omhoog kijkt, ziet u het 60 voet hoge houten plafond, een meesterwerk van architect E. J. Lennox. Lennox ontwierp deze kamer opzettelijk om aan te voelen als een middeleeuwse vesting, waarbij hij zwaar hout en steen gebruikte om een gevoel van eeuwenoude bestendigheid te creëren. Boven de schoorsteenmantel van de grote haard kijkt een portret van Sir Henry Pellatt uit over de kamer. Het kostte bijna 300 arbeiders enkele jaren om deze ruimte tot leven te wekken, en het vakmanschap is in elk detail zichtbaar. Deze hal diende als de belangrijkste ontvangstruimte van het huis, waar gasten voor het eerst kennismaakten met de pure weelde van het landgoed van Pellatt. De haard zelf is groot genoeg om in te staan en verankert de kamer met zijn massieve aanwezigheid. Dit was het toneel waar Sir Henry de rol speelde van heer des huizes, die de elite van de samenleving van Toronto verwelkomde in zijn eigen koninkrijk.

Michael Barera · CC BY-SA 4.0

Door de hele Great Hall heen zult u elementen opmerken die de neogotische esthetiek versterken, zoals het harnas dat de wacht houdt onder een set decoratieve orgelpijpen. Deze visuele aanwijzingen werden zorgvuldig gekozen om Casa Loma te verbinden met de ridderlijke tradities van Europese kastelen. Echter, onder dit middeleeuwse uiterlijk was het huis een wonder van 20e-eeuwse techniek. Hoewel het decor naar een vroeger tijdperk verwijst, zat het landhuis vol met wat destijds hypermoderne luxe was. Casa Loma beschikte over een van de eerste residentiële liften van de stad en een geavanceerd centraal stofzuigersysteem; functies die destijds in privéwoningen vrijwel ongehoord waren. Deze tegenstelling is wat het huis zo uniek maakt: het is een gebouw dat voor zijn stijl terugkijkt naar de middeleeuwen, maar voor zijn functionaliteit vooruitkeek naar de toekomst. Het harnas en de pijpen zijn niet zomaar decoraties; het zijn symbolen van de dubbele aard van Sir Henry's visie: een huis dat zowel technologisch geavanceerd als historisch geïnspireerd was.

daryl_mitchell · CC BY-SA 2.0

De bibliotheek is een ruimte van stille grootsheid, gekenmerkt door het prachtige stucplafond. Als u goed naar de ingewikkelde patronen kijkt, ziet u de familiewapens van de familie Pellatt in het ontwerp verwerkt. Deze kamer was ooit gevuld met ongeveer 10.000 boeken, wat de intellectuele interesses van Sir Henry weerspiegelt en zijn verlangen om een privécollectie van wereldklasse samen te stellen. Om de enorme omvang van het interieur van het landhuis te begrijpen, moet u kijken naar het totale vloeroppervlak van 64.700 vierkante voet. Dat staat ongeveer gelijk aan de grootte van een modern voetbalveld, allemaal ondergebracht in één privéwoning. De bibliotheek alleen al beslaat een aanzienlijk deel van de hoofdverdieping en is ontworpen als een toevluchtsoord om te lezen en te studeren. Het gedetailleerde vakmanschap van het plafond toont de zorg die in elke vierkante centimeter van het huis is gestoken. Het ging niet alleen om de grootte; het ging om het bereiken van een niveau van decoratieve perfectie dat kon wedijveren met de grote landgoederen van Europa.

Richie Diesterheft from Santa Barbara, CA, USA · CC BY 2.0

Elk groot kasteel heeft een geheim, en Casa Loma vormt daarop geen uitzondering. In de privéstudeerkamer van Sir Henry Pellatt vindt u een fascinerend detail: twee deuren die slim verborgen zijn achter de kamerhoge boekenplanken. Deze verborgen doorgangen waren niet alleen voor de sier; ze dienden een praktisch doel in het dagelijks leven van het landhuis. Ze stelden Sir Henry in staat om zich discreet tussen de verschillende verdiepingen van het huis te verplaatsen of zich terug te trekken in zijn privévertrekken zonder gezien te worden door personeel of gasten in de openbare ruimtes. In een tijd waarin sociale verplichtingen overweldigend konden zijn, boden deze geheime routes de heer des huizes een waardevol gevoel van privacy en een snelle manier om te ontsnappen. Ze voegen ook een element van intrige en mysterie toe aan het huis, wat de verbeelding prikkelt van iedereen die ze ontdekt. Dit detail weerspiegelt de speelse, theatrale kant van Sir Henry's persoonlijkheid, evenals de nauwgezette planning die nodig was om een huis te ontwerpen dat zowel openbare grootsheid als privécomfort kon bieden.

Michael Barera · CC BY-SA 4.0

Wanneer u de Eikenkamer binnenstapt, wordt u omringd door het toppunt van Edwardiaanse luxe. Dit was de belangrijkste ruimte voor formele recepties, ontworpen om indruk te maken op iedereen die binnenkwam. Elk oppervlak is bedekt met rijke details, van de vloeren tot het zwaar versierde plafond. Het is echter belangrijk om op te merken dat veel van wat u vandaag ziet—inclusief het meubilair en de kunst—vervangingen of reconstructies zijn. Toen Sir Henry Pellatt in 1923 gedwongen werd zijn huis te verlaten, werden de oorspronkelijke inrichting tijdens de daaropvolgende veiling in 1924 verspreid onder verschillende kopers. Door de jaren heen is het landgoed nauwgezet gerestaureerd om zijn vroegere glorie te weerspiegelen, met stukken die passen bij de stijl en kwaliteit van de verloren originelen. Deze kamer vangt de sociale ambitie van de familie Pellatt en fungeerde als een podium voor de high-society evenementen die zij organiseerden. Ondanks het verlies van de originele items, straalt de kamer nog steeds de sfeer van weelde en belangrijkheid uit die Sir Henry voor zijn meest prestigieuze gasten voor ogen had.

elPadawan · CC BY-SA 2.0

Het houtsnijwerk in dit gedeelte vertegenwoordigt een van de fijnste staaltjes vakmanschap in het hele landhuis. Om dit niveau van perfectie te bereiken, huurde Sir Henry Pellatt specifiek voor deze taak drie meester-ambachtslieden uit Italië in. Deze vaklieden besteedden drie volle jaren aan het volledig met de hand snijden van deze ingewikkelde panelen om te garanderen dat het detail perfect was. Het resultaat is verbazingwekkend, met complexe bloemmotieven, krullen en figuren die uit het hout tevoorschijn komen. Dit was geen klus die afgeraffeld kon worden, en Pellatts bereidheid om jaren te wachten op de voltooiing van het houtsnijwerk van één enkele kamer spreekt van zijn obsessie voor kwaliteit. Hij wilde dat Casa Loma meer was dan alleen een groot huis; hij wilde dat het een etalage van vakmanschap van wereldklasse zou zijn. Dit houtsnijwerk heeft de decennia opmerkelijk goed doorstaan en blijft een bewijs van de vaardigheid van de anonieme werkers die hielpen deze droom te bouwen. Wanneer u naar de fijne lijnen en de diepte van het werk kijkt, ziet u het resultaat van duizenden uren nauwgezet handwerk.

Thomas Quine · CC BY 2.0

De Oranjerie was ontworpen als een tuin voor het hele jaar, die zelfs tijdens de strengste Canadese winters een weelderig, groen toevluchtsoord bood. De vloer onder uw voeten is gemaakt van fijn marmer, gelegd in een geometrisch patroon dat het omliggende groen aanvult. Deze 'glazen oase' stelde de familie Pellatt in staat om te genieten van exotische planten die anders nooit in het lokale klimaat zouden overleven. Grote ramen en een hoog plafond overspoelden de ruimte met natuurlijk licht, waardoor een heldere en luchtige sfeer ontstond die in contrast stond met de meer sobere, met hout beklede kamers in de rest van het huis. Het was een plek voor ontspanning en rustige gesprekken, een klein stukje van het Middellandse Zeegebied naar Toronto gebracht. Het onderhoud van een dergelijke ruimte was een enorme onderneming, die een constante toevoer van warmte en zorgvuldige aandacht van het tuinpersoneel vereiste. Het blijft een van de populairste kamers in het kasteel en biedt een vredig toevluchtsoord dat het interieur van het huis verbindt met de natuurlijke schoonheid van de tuinen buiten.

John Vetterli · CC BY-SA 2.0