Languages
15Ciutat de les Arts i les Ciències Audiogids
Een uitgestrekt cultureel en architectonisch complex in Valencia, Spanje. Het bestaat uit verschillende gebouwen gewijd aan kunst, wetenschap en entertainment en is een belangrijke toeristische trekpleister.
Snelle feiten
27
vertelde haltes
15
Talen
100%
Offline
📍 Valencia, Spain
Over de rondleiding
Een uitgestrekt cultureel en architectonisch complex in Valencia, Spanje. Het bestaat uit verschillende gebouwen gewijd aan kunst, wetenschap en entertainment en is een belangrijke toeristische trekpleister.
Download de gratis app
Over de rondleiding
Queen Sofia Palace of the Arts
Het uitzicht vanaf de bovenste galerij
De bovenste galerij dient als een prachtig overgangspunt tussen het intieme, gefocuste interieur van het operagebouw en de grootse, open schaal van het omliggende park. Let op de massieve verticale structurele ribben die boven u uitstijgen. Deze dienen niet alleen voor ondersteuning; ze zijn zo geplaatst dat ze stromen van natuurlijk licht diep in de kern van het gebouw laten doordringen, waardoor de sfeer van de ruimte verandert naarmate de zon gedurende de dag beweegt. Terwijl u geniet van het uitzicht op de rest van het complex, moet u ook even naar het meubilair in deze ruimte kijken. Deze stukken zijn speciaal voor dit gebouw ontworpen en vertonen dezelfde slanke, aerodynamische esthetiek als de architectuur zelf. Het meubilair voelt minder aan als decoratie en meer als een verlengstuk van de structurele taal van het gebouw. Vanaf hier kunt u zien hoe het paleis integreert met het grotere landschap van de Stad van de Kunsten en de Wetenschappen, en fungeert als een beschermende schil die toch licht, luchtig en onlosmakelijk verbonden voelt met zijn omgeving.
Montolivet Bridge
Pont de Montolivet
De Pont de Montolivet is meer dan alleen een doorgaande route; het is de fysieke drempel waar de oude stad de nieuwe ontmoet. Terwijl u eroverheen loopt of erlangs rijdt, moet u letten op de kenmerkende witte betonnen ribben aan de onderzijde van de overspanning. Deze structurele elementen zijn ontworpen om eruit te zien als de uitgestrekte, skeletachtige buik van een walvis, waarmee het biologische thema dat door de hele vallei loopt, wordt voortgezet. Deze brug werd door Santiago Calatrava ontworpen ter vervanging van een meer traditionele oversteek die hier ooit stond. Door de brug te integreren in het totale ontwerp van het complex, zorgde de architect ervoor dat elk element van de reis van de bezoeker — zelfs het rijden of lopen over de rivierbedding — bijdraagt aan het gevoel van het betreden van een 'Stad van de Toekomst'. De brug overspant het brede, groene park dat ooit de rivier de Turia was en fungeert als een modern herkenningspunt dat uw aankomst markeert in een ruimte waar architectuur en techniek als kunstvormen worden gevierd. De strakke lijnen en witte oppervlakken fungeren als een visueel voorproefje van de grootse gebouwen die net voor u liggen.
The Hemisfèric
L'Hemisfèric
L'Hemisfèric werd geopend in 1998 en was het pioniersgebouw van dit gehele culturele complex. Het ontwerp is gebaseerd op het poëtische concept van een 'Oog van Wijsheid', dat de wereld observeert door de lens van wetenschap en film. Binnenin de enorme schaal vindt u een hypermodern IMAX-theater. Het theater zelf is ondergebracht in een gigantische bol, die de pupil van dit architecturale oog voorstelt. Een van de meest fascinerende kenmerken van het gebouw is het 'ooglid'. De buitenstructuur van glas en stalen lamellen is niet statisch; deze is uitgerust met hydraulische liften die segmenten van de schaal daadwerkelijk kunnen openen en sluiten, net als een knipperend menselijk oog. Dit kinetische element stelt het gebouw in staat om te interageren met het licht en de omgeving. Als eerste voltooide puzzelstuk zette L'Hemisfèric de toon voor het hele project, waarbij werd aangetoond hoe architectuur kan worden gebruikt om letterlijke metaforen te creëren voor de menselijke ervaring en het streven naar kennis. Het blijft een van de meest gefotografeerde en herkenbare bezienswaardigheden in Spanje.
De reflectie van het oog
Om het ontwerp van L'Hemisfèric echt te waarderen, moet u het bekijken in combinatie met het reflecterende bassin. Architect Santiago Calatrava ontwierp het gebouw opzettelijk als een halve bol, wetende dat het water de ontbrekende helft zou leveren. Wanneer het oppervlak van het bassin stil is, sluit de reflectie perfect aan bij de fysieke structuur, waardoor de cirkelvorm van een menselijk oog wordt voltooid. Zonder deze waterige spiegel zou de architecturale metafoor van het 'Oog van Wijsheid' onvolledig zijn. De bovenkant van het 'oog' wordt omlijst door een welvende structurele 'wenkbrauw' die de glazen wandelpaden eronder beschermt. Via deze paden kunnen bezoekers vlak langs de waterkant wandelen, de koele bries van het bassin voelen en in de 'pupil' van het theater kijken. Dit samenspel tussen massief beton, transparant glas en reflecterend water creëert een gevoel van perfecte symmetrie en balans. Het herinnert ons eraan dat in dit complex het landschap niet slechts een decor is voor de gebouwen—het is een essentieel onderdeel van de architectuur zelf.
The Umbracle
L'Umbracle
L'Umbracle is een opvallende promenade in de open lucht, gekenmerkt door een reeks van 55 vaste bogen en 50 zwevende bogen die een ritmische, skeletachtige overkapping vormen. Dit is meer dan alleen een wandelpad; het is een zorgvuldig samengestelde botanische tuin die is ontworpen om de diverse plantenwereld van de regio Valencia te tonen. Terwijl u erdoorheen wandelt, ziet u een verscheidenheid aan inheemse soorten, waaronder hoge palmbomen, geurige bittere sinaasappelbomen en struiken met aromatische lavendel die de lucht met hun geur vullen. De structuur is ontworpen met een langetermijnvisie: de bogen dienen als een enorm latwerk voor klimplanten. Na verloop van tijd is het de bedoeling dat deze ranken de witte stalen ribben volledig bedekken, waardoor de promenade verandert in een levende, ademende groene tunnel die voor natuurlijke schaduw zorgt. Deze versmelting van rigide techniek en organische groei is een centraal thema van het park. Het biedt een rustig, schaduwrijk toevluchtsoord waar u de mediterrane flora kunt waarderen, omringd door de futuristische skyline van de Stad van Kunst en Wetenschap.
Prince Felipe Science Museum
Museu de les Ciències Príncipe Felipe
Met een lengte van meer dan 220 meter is het Museu de les Ciències Príncipe Felipe een van de meest indrukwekkende bouwwerken in het complex. De grillige, ritmische vorm is bedoeld om het skelet van een prehistorische walvis op te roepen, een thema dat terugkeert zodra u het gebouw betreedt. Binnen worden de massieve witte betonnen 'ribben' die u aan de buitenkant zag, weerspiegeld om een torenhoge, kathedraalachtige ruimte te creëren die gewijd is aan menselijke kennis. Dit museum hanteert een zeer specifieke en ongebruikelijke regel: 'Niet aanraken is verboden.' In tegenstelling tot traditionele musea waar voorwerpen achter glas worden bewaard, is dit een volledig interactieve omgeving. Bezoekers worden aangemoedigd om direct met de tentoonstellingen aan de slag te gaan, waardoor wetenschap verandert in een praktische ervaring. De enorme schaal van het gebouw biedt ruimte aan een ongelooflijke verscheidenheid aan displays, van ruimteverkenning tot de mysteries van het menselijk lichaam. Door het grootse, spirituele gevoel van een kathedraal te combineren met de nieuwsgierigheid van een laboratorium, viert het museum het wonder van ontdekking, waardoor complexe wetenschappelijke concepten toegankelijk en spannend worden voor mensen van alle leeftijden.
The Sundial
Het Museumplein
Als u vanaf dit uitkijkpunt terugkijkt naar L'Hemisfèric, kunt u het masterplan van het gehele complex zien. Alle gebouwen zijn perfect uitgelijnd op één as die het oorspronkelijke, kronkelende pad van de rivier de Turia volgt. Dit monumentale project was een enorme politieke en financiële gok voor de stad Valencia, die in twee decennia van bouw bijna een miljard euro kostte. Destijds vroegen critici zich af of zo'n dure onderneming wel nodig was. De gok pakte echter goed uit. De Stad van Kunst en Wetenschap transformeerde Valencia met succes van een regionale havenstad tot een belangrijke wereldwijde toeristische bestemming en een centrum voor moderne architectuur. Wat ooit een overstromingsgevoelige rivierbedding was, is nu een internationaal erkend monument. Dit plein dient als een ontmoetingsplaats waar u de harmonie tussen de verschillende structuren kunt waarderen, elk met zijn eigen unieke persoonlijkheid, maar allemaal verenigd door een gemeenschappelijke vormentaal van wit beton, glas en water.
Assut de l'Or Bridge
Assut de l'Or-brug
Als u over het complex uitkijkt, ziet u de torenhoge witte pyloon die de skyline bepaalt. Dit is de Assut de l'Or-brug, een meesterwerk van moderne techniek. Op het hoogste punt bereikt de pyloon 125 meter, waarmee het het hoogste punt van de hele stad Valencia is. Vanwege de kenmerkende, asymmetrische vorm en de manier waarop de kabels uitwaaieren, hebben de inwoners er verschillende liefkozende bijnamen aan gegeven. Sommigen noemen het 'De Harp', terwijl anderen verwijzen naar 'El Jamonero', wat staat voor de hamhouder – een knipoog naar de traditionele houten standaarden die worden gebruikt voor het snijden van Spaanse serranoham. Naast zijn rol als verkeersverbinding heeft de brug een hemels doel. De massieve pyloon fungeert als de gnomon van een gigantische zonnewijzer; terwijl de zon aan de mediterrane hemel beweegt, werpt de brug een lange schaduw die over de groene vlaktes van het nabijgelegen park trekt en zo op monumentale schaal het verstrijken van de tijd markeert. Het is een perfect voorbeeld van hoe de functionele infrastructuur van de stad is verheven tot een kunstwerk in de openbare ruimte dat direct in wisselwerking staat met de omgeving en de mensen die ervan genieten.
The Oceanogràfic
De Kwallengalerij
In deze galerij lijkt de wereld te vertragen terwijl u kijkt naar de betoverende, ritmische bewegingen van de kwallen. Deze wezens zijn ware overlevers; ze bestaan al meer dan 500 miljoen jaar in onze oceanen, wat betekent dat ze ouder zijn dan de dinosauriërs en meerdere massa-extincties hebben overleefd. Wat misschien wel het meest ongelooflijk is, is hun biologische eenvoud: ze gedijen zonder hersenen, hart of skelet. In plaats daarvan vertrouwen ze op een eenvoudig zenuwstelsel om door hun waterrijke omgeving te navigeren. Om de ervaring te versterken, maakt de galerij gebruik van gespecialiseerde verlichting die is ontworpen om de doorschijnende lichamen van de kwallen te accentueren. Dit is vooral belangrijk omdat veel van deze soorten in het wild bioluminescent zijn en hun eigen licht produceren in de duisternis van de diepe oceaan. Terwijl ze door het water drijven, creëren hun gloeiende vormen een levende lichtshow. Deze tentoonstelling nodigt u uit om de delicate schoonheid van deze oeroude dieren te waarderen, wiens basisontwerp al een half miljard jaar vrijwel onveranderd is gebleven, wat bewijst dat eenvoud soms de ultieme sleutel tot overleving is in een van de meest barre omgevingen op aarde.
Oceanogràfic
Terwijl we naar de oostkant van het complex lopen, zult u een duidelijke verandering in architecturale stijl opmerken. Dit elegante gebouw, dat lijkt op een bloeiende waterlelie, werd ontworpen door de beroemde architect Félix Candela in plaats van Calatrava. De vorm staat bekend als een 'hyperbolische paraboloïde', een kenmerk van Candela's werk. Wat dit bouwwerk werkelijk opmerkelijk maakt, is de technische precisie van de constructie; het betonnen dak is ongelooflijk dun en meet aan de buitenranden slechts enkele centimeters. Deze delicaat ogende schaal dient als de dramatische ingang van het Oceanogràfic, het grootste aquarium van Europa. Binnen deze enorme faciliteit bieden meer dan 42 miljoen liter water een thuis aan duizenden zeedieren. De organische, vloeiende vorm van het gebouw vormt het perfecte decor voor de onderwaterwonderen die binnen wachten, en wijkt af van de skeletachtige, botachtige vormen van het museum en het operagebouw naar een ontwerp dat de zachte rondingen van het waterleven oproept. Het is een bewijs van Candela's vermogen om zwaar beton te veranderen in iets dat net zo licht en gracieus lijkt als een bloem die op een vijver drijft.
