Willis TowerAudiogids

Welkom bij een van de meest herkenbare bouwwerken ter wereld. Terwijl u omhoog kijkt naar deze indrukwekkende monoliet, ziet u een stuk geschiedenis dat maar liefst vijfentwintig jaar lang de titel van hoogste gebouw ter wereld droeg. Met een architectonische hoogte van 1.451 voet (442 meter) blijft de toren een reus in de skyline van Chicago. Let op de donkere aluminium gevel en de bronskleurige glazen ramen die het gebouw zijn sobere, krachtige karakter geven. Om het uitzicht helder te houden, bevat de constructie maar liefst 16.000 ramen, verdeeld over 110 verdiepingen. Toen het gebouw in 1973 werd voltooid, verlegde het de grenzen van wat destijds mogelijk werd geacht voor wolkenkrabbers, en het blijft een bewijs van de ambitieuze geest van de stad. Vanaf deze afstand creëert de verspringende hoogte van de verschillende secties een uniek profiel dat is uitgegroeid tot een symbool van de architectonische dominantie van Chicago. Het is meer dan alleen een kantoorgebouw; het is een verticale stad in de wolken.

w_lemay · CC BY-SA 2.0

De naam 'Willis Tower' staat hier prominent bij de ingang, maar voor veel inwoners van de stad is de naam nog steeds een punt van vriendelijke twist. Vanaf de opening in 1973 tot 2009 stond dit monument bekend als de Sears Tower, vernoemd naar de winkelgigant Sears, Roebuck & Co., die het project oorspronkelijk had opgedragen. Toen de Willis Group, een wereldwijde verzekeringsmakelaar, in 2009 de naamrechten kocht, veranderde de officiële titel, maar de oorspronkelijke naam bleef diep geworteld in de lokale cultuur. U zult Chicagoërs er nog steeds liefdevol naar horen verwijzen als de 'Sears Tower', soms met een vleugje eigenzinnige trots. Deze naamgevingskwestie leidde zelfs tot lokale humor, waaronder grappen over de bekende uitspraak 'Whatchu talkin' 'bout Willis?' uit de populaire televisieserie uit de jaren 70. Ondanks de zakelijke naamsverandering blijft de identiteit van het gebouw als icoon van de buurt en symbool van de skyline van Chicago onveranderd. Of u het nu Willis of Sears noemt, de ingang dient als toegangspoort tot een technisch hoogstandje dat miljoenen bezoekers uit alle hoeken van de wereld heeft ontvangen.

Arvell Dorsey Jr. from Chicago, IL, United States · CC BY 2.0

De ruimte om u heen vertegenwoordigt een enorme transformatie van de identiteit van de toren op de begane grond. Dit vijf verdiepingen tellende project, bekend als 'The Catalog', vormde het middelpunt van een renovatie van 500 miljoen dollar. Het doel was om een voorheen ontoegankelijk bedrijfsfort te veranderen in een uitnodigend openbaar knooppunt. De naam 'Catalog' is een directe verwijzing naar de geschiedenis van het gebouw als hoofdkantoor voor de detailhandel van Sears, Roebuck & Co., wiens beroemde postordercatalogi ooit een begrip waren in Amerikaanse huishoudens. Vandaag de dag bruist het atrium van sociale energie, met een verscheidenheid aan eetgelegenheden, winkels en loungeruimtes. Bovenaan de ruimte bevindt zich een enorme glazen lichtkoepel die natuurlijk licht diep in het interieur brengt, wat zorgt voor een binnen-buitengevoel dat scherp contrasteert met de zware stalen aanwezigheid van de toren. Dit gebied fungeert als een gemeenschappelijke huiskamer voor de stad, waar kantoormedewerkers, toeristen en de lokale bevolking samenkomen. De renovatie heeft de focus van de basis van het gebouw met succes verlegd van exclusief zakelijk nut naar inclusieve publieke viering, waarmee de kloof tussen het roemrijke verleden van de toren en zijn moderne rol als bestemming voor iedereen wordt overbrugd.

w_lemay · CC BY-SA 2.0

Een van de meest dramatische perspectieven in het hele gebouw vindt u door recht omhoog te kijken door de geometrische glazen lichtkoepel van het atrium. Vanaf dit punt kunt u de tegenstelling tussen twee totaal verschillende tijdperken van architectonisch ontwerp echt waarderen. Het lichte, luchtige en transparante gevoel van het moderne 'Catalog'-atrium staat in schril contrast met de massieve, donkere en ogenschijnlijk solide stalen structuur van de toren die direct boven u uittorent. Het is een moment waarop de enorme schaal van het gebouw tastbaar wordt. Terwijl het glas erboven een gevoel van openheid geeft, is de enorme omvang van de reus van 110 verdiepingen altijd aanwezig. Denk eens aan het gewicht van alles wat boven u rust; het gebouw is zo massaal dat het alleen al ongeveer 101 hectare aan betonnen vloeren bevat. Deze blik omhoog onthult de verspringende niveaus van de 'buizen' van de toren, die naarmate ze hoger worden steeds verder terugwijken om de effecten van de wind te minimaliseren. Deze visuele verbinding tussen de drukke openbare vloer en de rustige kantoren op grote hoogte versterkt de status van de toren als een functionele stad binnen een stad.

w_lemay · CC BY-SA 2.0

Om te begrijpen hoe een gebouw van deze hoogte overeind blijft in een stad die bekend staat om zijn hevige wind, moet u kijken naar het ontwerp met 'gebundelde buizen' (bundled tube) dat in dit diagram wordt getoond. Dit revolutionaire technische concept werd specifiek voor dit project ontwikkeld en veranderde de bouw van wolkenkrabbers voorgoed. In plaats van te vertrouwen op een traditioneel intern frame, bestaat de toren uit negen vierkante buizen die aan de basis zijn samengevoegd. Deze buizen zijn in feite stijve stalen dozen die voor enorme stabiliteit zorgen. Naarmate het gebouw hoger wordt, stoppen sommige van deze buizen op verschillende hoogtes: twee stoppen op de 50e verdieping, nog eens twee op de 66e en nog eens drie op de 90e. Slechts twee buizen gaan door tot aan de 108e verdieping. Dit verspringende ontwerp zorgt ervoor dat de wind gemakkelijker om het gebouw heen kan stromen en vermindert de hoeveelheid staal die nodig is voor de constructie. Dit was de allereerste wolkenkrabber die dit 'gebundelde buizen'-systeem gebruikte, wat bewees dat gebouwen ongekende hoogtes konden bereiken zonder onbetaalbaar of te zwaar te worden. Tegenwoordig wordt dit concept gebruikt in veel van 's werelds beroemdste superhoge gebouwen, waardoor het een hoeksteen is van de moderne stedelijke techniek.

Cmglee · CC BY-SA 3.0

De figuur die in dit herdenkingsbeeld wordt geëerd is Fazlur Rahman Khan, een man die vaak wordt omschreven als de 'Einstein van de constructietechniek'. Khan was de hoofconstructeur van de toren en zijn innovatieve denkwijze is de reden dat het gebouw vandaag de dag bestaat. Vóór zijn doorbraken werd de hoogte van wolkenkrabbers beperkt door het gewicht van de materialen die nodig waren om ze stabiel te houden tegen de wind. Khans 'buissysteem', dat u in de abstracte vormen van het beeldhouwwerk terugziet, loste dit probleem op door de buitenmuren van het gebouw als een rigide constructief element te gebruiken. Zijn werk had niet alleen invloed op deze ene toren; het veranderde fundamenteel het DNA van de architectuur. Elk modern superhoog gebouw, inclusief de Burj Khalifa in Dubai, dankt zijn bestaan aan de baanbrekende concepten die Khan hier in Chicago introduceerde. Het beeldhouwwerk toont zijn gelijkenis naast een gestileerde weergave van de skyline van de stad en herinnert ons eraan dat de reuzen van de stad niet alleen zijn gebouwd van staal en glas, maar van menselijk vernuft. Zijn nalatenschap is er een van hoger reiken en anders denken over hoe we de stedelijke omgeving vormgeven.

Photo: Luthador · CC BY-SA 3.0

De afbeelding voor u geeft een indruk van de verbijsterende schaal van het bouwproces dat hier begin jaren zeventig plaatsvond. Het bouwen van de hoogste toren ter wereld was een titanenklus die de gecoördineerde inspanningen van meer dan 2.000 arbeiders gedurende vier jaar vereiste. De enorme hoeveelheid materiaal die hiervoor nodig was, is nauwelijks te bevatten. Het primaire skelet van het gebouw bestaat uit ongeveer 76.000 ton staal. Om dat in perspectief te plaatsen: dat is het equivalent van ongeveer 6.500 stadsbussen. Omdat de bouwplaats in het hart van de stad zo krap was, moest veel van dit staal elders worden geprefabriceerd en precies op het juiste moment worden geleverd. Elke balk werd door enorme kranen op zijn plaats gehesen en paste in het 'gebundelde buis'-ontwerp als stukjes van een gigantische verticale puzzel. Dit niveau van precisie en schaal was destijds ongekend. Stel u, terwijl u hier staat, het gedreun van de machines en de constante bedrijvigheid van de arbeiders voor die deze enorme ijzeren reus in elkaar zetten, waarmee ze een monument creëerden voor de Amerikaanse industrie en technisch vernuft.

Chris Oakley from Rotterdam, NY, US · CC BY 2.0

Terwijl u zich voorbereidt op uw stijging, staat u voor enkele van de meest geavanceerde verticale transportsystemen ter wereld. De toren is uitgerust met 104 liften, waaronder zestien geavanceerde dubbeldeksliften die twee verdiepingen tegelijk kunnen bedienen om de efficiëntie te maximaliseren. De rit van de lobby naar de Skydeck op de 103e verdieping duurt slechts zestig seconden, wat betekent dat u reist met snelheden tot wel 487 meter per minuut. Vanwege deze ongelooflijke snelheid ervaren veel bezoekers een 'ploppend' gevoel in hun oren. Dit is het resultaat van de snelle verandering in atmosferische druk terwijl u in slechts één minuut bijna 400 meter de lucht in stijgt. Dit zijn niet zomaar nuttige machines; het zijn hoogwaardige voertuigen die ontworpen zijn om elke dag duizenden mensen door het gebouw te verplaatsen. De technologie achter deze liften was net zo revolutionair als de structuur van het gebouw zelf en vereiste gespecialiseerde dempingssystemen om een soepele rit te garanderen, zelfs wanneer het gebouw subtiel meebeweegt met de wind. Over enkele ogenblikken gaan de deuren open en stapt u een compleet andere wereld binnen, hoog boven de straten van de stad.

Chris Oakley from Rotterdam, NY, US · CC BY 2.0

Stap uit op het Skydeck op de 103e verdieping en u heeft officieel het hoogste uitkijkpunt van de Verenigde Staten bereikt. Vanaf deze hoogte ontvouwt de stad Chicago zich onder u als een enorme levende kaart. Dit dek is een van de populairste toeristische bestemmingen van het land en trekt elk jaar ongeveer 1,7 miljoen bezoekers. Op een perfect heldere dag reikt uw blik tot ver buiten de stadsgrenzen, waardoor u vier verschillende staten kunt zien: Illinois, Indiana, Michigan en Wisconsin. De sfeer hierboven is totaal anders dan in de drukke lobby beneden; er heerst een gevoel van stille uitgestrektheid terwijl u uitkijkt over de gebogen horizon van de aarde. Dit is het moment om even op adem te komen en te genieten van het panoramische uitzicht op de wolkenkrabbers, het uitgestrekte blauw van het meer en het stratenplan van de stad dat zich naar de horizon uitstrekt. De 103e verdieping is ontworpen om iedereen de kans te geven zich te voelen alsof ze op het dak van de wereld staan, wat een uniek perspectief biedt op de schaal van menselijke prestaties en de schoonheid van het landschap van het Midden-Westen.

Chris Oakley from Rotterdam, NY, US · CC BY 2.0

Bereid u voor op een sensatie die zowel spannend als een beetje onthutsend is. Terwijl u hier staat, wordt u uitgenodigd om recht naar beneden te kijken door de transparante vloer onder uw voeten. U kijkt vanaf een hoogte van 412 meter naar de stad. Direct onder u ligt Wacker Drive en de kleine rechthoekige vormen die eroverheen bewegen zijn in werkelijkheid auto's en bussen van normaal formaat. Dit is de ultieme zintuiglijke ervaring van de tour, die uw gevoel voor hoogte en evenwicht op een manier uitdaagt zoals weinig andere plekken op aarde dat kunnen. Het beeld van het wegdek zo ver onder uw eigen schoenen roept vaak een fysieke reactie op: een snellere hartslag of een tinteling in de voeten. Het is een zeldzame kans om de wereld vanuit vogelperspectief te zien terwijl u toch een solide, zij het onzichtbaar, oppervlak onder u heeft. Dit uitzicht benadrukt de ongelooflijke dichtheid van de Chicago Loop en geeft een waarheidsgetrouw beeld van de verbijsterende verticaliteit van de toren. Neem even de tijd om uw zenuwen te kalmeren en het unieke perspectief te waarderen dat alleen een superhoog gebouw kan bieden.

David Berkowitz from New York, NY, USA · CC BY 2.0