Nemea Audiogids in het Nederlands

Nemea was een oud heiligdom en de thuisbasis van een van de vier grote panhelleense spelen. De andere werden gehouden in Olympia, Delphi en Isthmia. Nemea lag op neutraal terrein, waar de grenzen van verschillende regio's samenkwamen. Hier eerden de spelen Zeus. Dit model toont het hele heiligdom in één oogopslag. De tempel van Zeus valt op, met zijn zuilen die tussen een paar hoge bomen oprijzen. Het heiligdom beschikte ook over een groot openluchtaltaar en baden, samen met een rij lage gebouwen. Volgens de Griekse mythe bevond de Nemeïsche Leeuw zich in deze vallei, waar de held Herakles hem zou hebben gedood. Het stadion werd verder van de tempel gebouwd, op eigen terrein. Het museum dat dit model herbergt, werd gebouwd als onderdeel van de opgravingen van de Universiteit van Californië. De opgravingen hier vinden sinds 1973 plaats in jaarlijkse campagnes.

Photo: Zde · CC BY-SA 4.0

Een slang doodde de kleine Opheltes terwijl zijn voedster weg was. Hypsipyle had hem op een bedje van peterselie gelegd. Zij was water gaan halen voor de Zeven tegen Thebe, die vanuit Argos oprukten. Dit kleine bronzen beeldje toont het kind vermoedelijk met één arm omhoog. De Zeven stichtten de Nemeïsche Spelen ter nagedachtenis aan hem. De kronen van de overwinnaars waren gemaakt van peterselie of van wilde selderij. De rechters droegen zwart, wat wordt opgevat als een teken van rouw.

Photo: Zde · CC BY-SA 4.0

De Myceense graven bij Aidonia waren rijk, en deze gouden ring is daarvan afkomstig. Hij dateert van rond 1500 voor Christus. De ovale voorkant is gegraveerd met kleine figuren. Aidonia was een van de verschillende begraafplaatsen in de vallei, met andere bij Ayia Sotira en Barnavos. Veel vondsten uit die graven worden in dit museum bewaard. Een dorp uit de vroege bronstijd bevond zich ook op de nabijgelegen heuvel Tsoungiza. De vallei werd eeuwen voordat het heiligdom vorm kreeg bewoond. In 2018 vonden archeologen een groot, intact graf uit de vroege Myceense periode. Het behoort tot dezelfde brede periode als deze ring.

Photo: Zde · CC BY-SA 4.0

Een brand verwoestte de eerdere tempel van Zeus in Nemea, die dateerde uit de zesde eeuw voor Christus. Alleen een funderingsmuur van dat oudere gebouw is nog zichtbaar. Rond 330 voor Christus, toen de spelen terugkeerden naar Nemea, bouwde de stad Argos een nieuwe tempel. Die werd gebouwd op de oudere funderingen. De bouwers combineerden drie Griekse bouwstijlen in één gebouw: Dorisch, Ionisch en Korinthisch. De zuilen aan de buitenzijde zijn Dorisch. De voltooide tempel had helemaal geen gebeeldhouwde versiering.

Carole Raddato from FRANKFURT, Germany · CC BY-SA 2.0

De buitenste Dorische zuilen zijn slank; ze zijn zes komma drie vier zuildiameters hoog. Die slankheid liep vooruit op de stijlen van de hellenistische periode. Pausanias zag de tempel toen het dak al was ingestort en noemde het een bezienswaardigheid. De tempel stond tussen cipressen, zonder standbeeld van de god erin. Drie van de zuilen zijn blijven staan sinds ze voor het eerst werden opgericht. In 2002 begon de herbouw. Twee zuilen werden herbouwd uit gevallen trommels, de ronde stenen delen waaruit een zuil bestaat. Sindsdien zijn er nog vier herbouwd.

Photo: Zde · CC BY-SA 4.0

Ten zuiden van de tempel liggen negen slecht bewaarde gebouwen. Archeologen noemen ze oikoi, het Griekse woord voor huizen, omdat hun doel onduidelijk is. Ze dienden wellicht als schathuizen, zoals die in Olympia, en als vergaderzalen, zoals in Delos. Het festival werd om de twee jaar gehouden, in juli. Voorafgaand daaraan werd een maand lang een heilige wapenstilstand uitgeroepen. Tijdens die maand werden alle oorlogen en vijandelijkheden opgeschort, zodat atleten naar Nemea konden reizen. De eerste oikos is de grootste van allemaal, met een lengte van tweeëntwintig komma vier meter. Alleen de kalkstenen fundamenten zijn bewaard gebleven, na latere landbouwactiviteiten en het roven van bouwstenen. Drie ervan dateren uit de eerste helft van de vijfde eeuw voor Christus, na de Perzische Oorlogen.

Photo: Zde · CC BY-SA 4.0

Pausanias schreef in de tweede eeuw na Christus over een graf binnen de heilige omheining. Hij schreef dat het het graf was van Opheltes, het kind uit de stichtingsmythe. Openluchtaltaren omringden het, en een stenen muur sloot het geheel in. Opgravers noemen dit terrein het Heroön van Opheltes, een heldenheiligdom. De Grieken eerden bepaalde dode mensen als helden, met altaren en offergaven. Lage stenen blokken liggen nog op de droge grond.

Photo: Zde · CC BY-SA 4.0

400 BCE

Een aquaduct van ongeveer een kilometer lang voerde bronwater naar de baden. Het kanaal was gebouwd van speciale taps toelopende tegels, in de vorm van een U en afgedekt met dakpannen. Men denkt dat de baden dateren uit de vierde eeuw voor Christus, aan de zuidkant van het hellenistische complex. Atleten gebruikten ze tijdens de spelen, samen met een verblijf genaamd het Xenon. Een deel van het aquaduct is nog steeds zichtbaar nabij de baden.

Photo: Harald Rossa · CC BY-SA 3.0

De westvleugel van het bad bevatte een reeks individuele bekkens. Atleten gebruikten deze hoogstwaarschijnlijk voor het wassen van hun lichaam. Dergelijke bekkens waren typerend voor Griekse baden uit de vierde eeuw, en soortgelijke zijn gevonden in Eretria en Korinthe. De oostvleugel bevatte een rond dompelbad, waarin iemand volledig kon worden ondergedompeld. Het is een van de slechts vier dergelijke baden in Griekenland. Alle vier zijn afkomstig van panhelleense sportlocaties, dus de baden kunnen zowel een rituele als een praktische functie hebben gehad. Kanalen en reservoirs leiden naar het bad. Een idee is dat het water in de zon opwarmde voordat het de baders bereikte.

Photo: Zde · CC BY-SA 4.0

Het apodyterion was een rechthoekig gebouw met een porticus eromheen, en stempels op de dakpannen noemen de architect, Sosikles. De naam betekent kleedkamer. Het ligt in een natuurlijke laagte in de grond, net ten oosten van het stadion. Hier deden atleten hun kleren uit, wreven olie in hun huid en bereidden zich voor op de spelen.

Carole Raddato from FRANKFURT, Germany · CC BY-SA 2.0