Languages
15Roman Theatre of Amman Audiogids
Een Romeins theater uit de 2e eeuw dat in de flank van een heuvel is gebouwd en een van de meest prominente bezienswaardigheden van Amman is. Het wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt voor culturele evenementen en voorstellingen.
Snelle feiten
9
vertelde haltes
15
Talen
100%
Offline
📍 Amman, Jordan
Over de rondleiding
Een Romeins theater uit de 2e eeuw dat in de flank van een heuvel is gebouwd en een van de meest prominente bezienswaardigheden van Amman is. Het wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt voor culturele evenementen en voorstellingen.
Download de gratis app
Over de rondleiding
Hashemite Plaza and Colonnade
Overzicht Hashemite Plaza
Welkom in de oude Romeinse stad Philadelphia, tegenwoordig bekend als Amman. Terwijl u op het moderne, uitgestrekte Hashemite Plaza staat, wordt de enorme schaal van het Romeinse theater direct duidelijk. Dit architectonische hoogstandje werd in de tweede eeuw na Christus gebouwd onder het bewind van keizer Antoninus Pius en was ontworpen voor maar liefst zesduizend toeschouwers. De torenhoge rijen kalkstenen zitplaatsen zijn direct uitgehouwen in de natuurlijke noordelijke helling van de heuvel, waardoor structurele stabiliteit wordt gecombineerd met de natuurlijke geografie. Het uitgestrekte plein aan de voet dient als centraal ontmoetingspunt, net zoals het deed toen de stad een prominent lid was van de Decapolis-bond. Vanaf dit uitkijkpunt kunt u zien hoe de oude bouwmeesters het landschap benutten om een blijvend monument te creëren dat nog steeds een centraal middelpunt vormt van het dagelijks leven in de moderne stad. Kijk omhoog naar de enorme gebogen zitrijen die de blik naar de hemel trekken.
De Romeinse Colonnade
Een rij torenhoge stenen zuilen markeert de rand van het openbare plein en vormt de architectonische grens van het oude gemeentelijke complex. Deze hoge zuilen zijn voorzien van verweerde Korinthische kapitelen, versierd met gebeeldhouwde acanthusbladeren, hoewel eeuwen van wind en zand de fijne details hebben verzacht. Als u goed naar de bovenkant van de zuilen kijkt, ziet u een bewaard gebleven horizontaal architraafblok dat nog steeds op zijn oorspronkelijke plek rust. In de tweede eeuw diende deze grote colonnade een praktisch en symbolisch doel als formele ingang. Het scheidde fysiek het drukke gemeentelijke forum – waar handelaren handelden en burgers debatteerden – van de rustige, gestructureerde omgeving van het theatercomplex. Het doorlopen van deze poort betekende een overgang van de chaotische bedrijvigheid van de stad naar een wereld van drama, muziek en voorstellingen. Vandaag de dag vormen de zuilen een opvallend architectonisch kader dat de elegante stadsplanning van het Romeinse Philadelphia demonstreert.
The Orchestra and Stage
Het Orkest en het Toneel
De halfronde vloer aan de voet van de tribune is het orkest, het middelpunt van het oude theater. In de Romeinse tijd werd deze vlakke ruimte niet gebruikt voor het koor zoals in Griekse theaters, maar was deze gereserveerd voor prestigieuze zitplaatsen voor hooggeplaatste functionarissen en VIP's. Een lage stenen barrière scheidt deze vloer van de steile helling van de algemene zitrijen, wat zorgt voor een duidelijke ruimtelijke verdeling. Achter het orkest liggen de overblijfselen van de toneelmuur, bekend als de scaenae frons. Hoewel vandaag de dag alleen de onderste delen nog overeind staan, was deze achtergrond oorspronkelijk een rijk versierde structuur van meerdere verdiepingen met zuilen, nissen en beelden. Acteurs gebruikten het ondiepe toneel voor deze muur om toneelstukken, komedies en tragedies op te voeren, waarbij ze gebruikmaakten van de akoestische eigenschappen van de stenen achtergrond om hun stemmen te projecteren naar de duizenden toeschouwers die vanaf de steile banken boven hen toekeken.
De Keizerlijke Wijding
Naast een groot, rechthoekig stenen bekken staat een stenen voetstuk met inscriptie dat cruciale historische context biedt voor het gehele complex. In het oppervlak van dit blok zijn oude Griekse letters uitgehouwen die het theater formeel wijden aan keizer Antoninus Pius, die in de tweede eeuw na Christus over Rome heerste. De diep ingesneden Griekse tekens zijn nog steeds zichtbaar, hoewel ze aanzienlijke slijtage vertonen door bijna twee millennia blootstelling aan de elementen. Dergelijke wijdingstenen waren gebruikelijk bij openbare werken in het Romeinse Rijk en dienden om de keizerlijke beschermheer te eren en tegelijkertijd het gezag van Rome in provinciale steden als Philadelphia te versterken. De fysieke verwering op het blok, van afgebrokkelde hoeken tot vervaagde randen, legt de lange geschiedenis van deze plek vast. Dit bescheiden stenen blok dient als het primaire historische document dat het theater verankert aan een specifiek tijdperk van Romeinse welvaart.
Jordan Folklore Museum
Traditionele muziekinstrumenten
In de vitrines van het museum vindt u een verzameling traditionele muziekinstrumenten die het verhaal vertellen van het culturele erfgoed van Jordanië. Onder de tentoongestelde objecten bevindt zich de rababa, een traditioneel een-snarig instrument bekleed met dierenhuid, dat al lange tijd door bedoeïenendichters wordt gebruikt om epische mondelinge overleveringen te begeleiden. Daarnaast staan diverse trommels met een vel van huid en eenvoudige rietfluiten; instrumenten die het ritmische en melodische fundament vormden voor vieringen in nomadische en agrarische gemeenschappen. Deze objecten benadrukken een lange geschiedenis van volksmuziek die van generatie op generatie werd doorgegeven. Het tentoonstellen van deze instrumenten in de hergebruikte gewelven van het Romeinse theater creëert een unieke verbinding tussen oude en moderne podiumkunsten, en laat zien hoe de traditie van muziek en samenzijn nog steeds gevierd wordt binnen de muren die bijna tweeduizend jaar geleden voor entertainment werden gebouwd.
Gewelven van het Folklore Museum
De stenen boogingangen die in de zware zijgewelven van het theater zijn gebouwd, staan historisch bekend als de paradoi. In de oudheid fungeerden deze gewelfde zijgangen als de primaire toegangscorridors voor toeschouwers die de lagere niveaus van de tribune betraden, waarbij grote menigten met opmerkelijke efficiëntie werden beheerd. Tegenwoordig zijn deze oude stenen gewelven aangepast voor een ander burgerlijk doel. Ze huisvesten nu het Jordaanse Folklore Museum, waarmee de fysieke overblijfselen van het Romeinse verleden worden verbonden met moderne inspanningen om het Jordaanse erfgoed te behouden en te vieren. De dikke kalkstenen muren van de gewelven bieden een natuurlijke, klimaatbeheerste omgeving die helpt de kwetsbare exposities binnen te beschermen. Door door deze koele, gewelfde gangen te lopen, kunt u de ruimtelijke techniek van de Romeinse architectuur ervaren terwijl u een ruimte betreedt die gewijd is aan de culturele geschiedenis van de moderne bewoners van de regio.
The Cavea and Hillside Engineering
De zitrijen van de cavea
De enorme, steile boog van stenen banken die boven het orkest uitstijgt, wordt de cavea genoemd. Om de stroom van maximaal zesduizend toeschouwers in goede banen te leiden, verdeelden Romeinse ingenieurs de zitplaatsen in drie afzonderlijke horizontale secties, gescheiden door brede loopgangen die diazomata worden genoemd. Deze indelingen waren niet alleen functioneel voor publieksbegeleiding; ze handhaafden ook de rigide sociale hiërarchieën van het Romeinse Rijk. De onderste rij, het dichtst bij het podium en het orkest, was gereserveerd voor de elite van de stad, waaronder magistraten, priesters en welgestelde beschermheren. De middelste rij werd bezet door Romeinse burgers, kooplieden en soldaten, terwijl de hoogste en meest afgelegen rijen bestemd waren voor het gewone volk, buitenlanders en vrouwen. Deze architectonische indeling zorgde ervoor dat ieders plaats in de samenleving tijdens publieke spektakels visueel en fysiek werd bevestigd, waardoor het theater een miniatuurweergave werd van de sociale orde van het Romeinse Philadelphia.
Uitzicht vanaf de top
Wanneer u helemaal boven op de hoogste zitrij staat, heeft u een indrukwekkend vogelvluchtperspectief over de gehele halfronde structuur en de stad daarachter. Vanaf dit verhoogde uitkijkpunt wordt de slimme planning van de Romeinse architecten duidelijk. Het theater was specifiek op het noorden georiënteerd; een weloverwogen technische beslissing om de felle woestijnzon tijdens middagvoorstellingen achter het publiek te houden, wat verblinding voorkwam en schaduw bood aan de toeschouwers. Bovendien was het uithakken van de enorme structuur direct in de natuurlijke helling van de heuvel niet alleen bedoeld om arbeid te besparen, maar ook om de natuurlijke akoestische eigenschappen van de kom te maximaliseren. Geluidsgolven die op het niveau van het podium worden gegenereerd, reizen met minimaal verlies van volume omhoog langs de gebogen stenen rijen, waardoor zelfs degenen die op de hoogste banken zitten de stemmen van de acteurs duidelijk kunnen horen. Het ontwerp combineert op perfecte wijze de natuurlijke geografie met geavanceerde Romeinse akoestische en zonnetechniek.
The Odeon of Amman
Het nabijgelegen Odeon
Direct aan de overkant van het plein van het hoofdtheater ligt een veel kleinere, halfronde structuur die bekend staat als het Odeon. Gebouwd om ongeveer vijfhonderd toeschouwers te huisvesten, vormt deze intieme locatie een scherp contrast met het enorme theater met zesduizend zitplaatsen ernaast. Historisch gezien was het Odeon een volledig omsloten ruimte, oorspronkelijk overdekt door een houten dak dat allang is verdwenen. Vanwege de kleinere schaal en het besloten karakter werd het voornamelijk gebruikt voor intieme muziekuitvoeringen, poëzievoordrachten en lezingen waarbij akoestische helderheid van het grootste belang was. Daarnaast fungeerde het Odeon als een burgerlijke vergaderzaal, waar bijeenkomsten van de gemeenteraad werden gehouden om gemeentelijke zaken te bespreken. Terwijl het grote theater was ontworpen voor grootse spektakels voor de gehele bevolking, diende het Odeon de elite en intellectuele kringen van Philadelphia, door een gespecialiseerde ruimte te bieden voor bestuurlijke taken en verfijnde culturele evenementen.
