Hearst CastleAudiogids

Welkom bij Hearst Castle, of 'La Cuesta Encantada', zoals William Randolph Hearst het noemde. Dit uitgestrekte landgoed ligt op 1600 voet boven de kustlijn van de Stille Oceaan, op land dat ooit een veeboerderij van 250.000 hectare was. Wat begon als een eenvoudige kampeerplek voor het gezin, groeide in bijna dertig jaar uit tot een enorm complex met 165 kamers. U heeft zojuist een pendelrit van vijf mijl over de kronkelende weg naar deze top afgelegd, waarbij u bent gestegen van de kustmist naar de heldere berglucht van het Santa Lucia-gebergte. Vanaf dit uitkijkpunt kon Hearst zijn uitgestrekte bezittingen overzien terwijl hij de beroemdste figuren ter wereld ontving. De schaal van het project is moeilijk te bevatten totdat u zich tussen de gebouwen bevindt, waar villa's in mediterrane stijl en een kathedraalachtig hoofdgebouw een uniek silhouet vormen tegen de blauwe Californische lucht. Elk detail, van de terrasvormige tuinen tot de grandioze bouwwerken, weerspiegelt de ambitie van Hearst om een permanent monument te creëren voor zijn eclectische collecties en zijn liefde voor Europese architectuur. Laten we onze wandeling beginnen en stilstaan bij hoe deze afgelegen bergkam werd getransformeerd tot een van de meest verfijnde sociale centra van het begin van de twintigste eeuw. Deze gebouwen zijn gebleven zoals ze waren toen gasten arriveerden voor weekendretraites aan de kust van Californië.

Clyde Charles Brown · CC BY-SA 4.0

Achter het ontwerp van dit hele landgoed stond Julia Morgan, de eerste vrouw die in Californië als architect werd beëdigd. Zij onderhield een opmerkelijke samenwerking van achtentwintig jaar met William Randolph Hearst, waarbij zij zijn grootse ideeën vertaalde naar technische realiteit. Deze fontein toont een van de kenmerkende ontwerpfilosofieën van Hearst: het mengen van totaal verschillende historische tijdperken in één beeld. De vier donkere figuren die u ziet, zijn oude Egyptische beelden van de godin Sekhmet, bekend als de godin van de oorlog en genezing. Deze authentieke artefacten werden vanuit Egypte hierheen gebracht en geïntegreerd in het moderne Californische landschap. Ze vormen een krachtig contrast met de mediterrane en Spaanse invloeden die elders op het terrein te vinden zijn. De kunde van Morgan lag in haar vermogen om dergelijke oude, zware stukken te verankeren in een functionele en esthetisch aangename omgeving. Door deze vierduizend jaar oude figuren rond een stromende fontein te plaatsen, creëerden Hearst en Morgan een ruimte die zowel tijdloos als zeer persoonlijk aanvoelt. Het dient als een eerste hint naar de schatten die in de gebouwen wachten, waar oude wandtapijten hangen naast moderne systemen en steen genesteld ligt in muren van gewapend beton, ontworpen om de aardbevingen in de regio te weerstaan. Hearst verplaatste deze buitenobjecten regelmatig totdat de compositie voldeed aan zijn specifieke visie voor La Cuesta Encantada.

Photo: Erdrokan · CC BY-SA 3.0

Gracieus staand tussen het groen bevindt zich een witmarmeren beeldhouwwerk getiteld 'Galatea op een Dolfijn'. Het werd gehouwen door de kunstenaar Leopoldo Ansiglioni en verbeeldt een scène uit de Griekse mythologie. Galatea, een zeenimf of Nereïde, wordt getoond in een ontspannen houding op de rug van een dolfijn, haar haar wapperend alsof het gevangen is in een kustbries. Hearst gebruikte dergelijke klassieke Europese tuinkunst vaak om een gevoel van structuur en geschiedenis te geven aan de paden die zijn gastenverblijven met elkaar verbonden. Door hoogwaardige marmeren werken in de buitenruimtes te plaatsen, overbrugde hij de kloof tussen de ongetemde natuurlijke schoonheid van de Californische kust en de verfijnde luxe van het interieur van het landgoed. De heldere steen steekt af tegen het donkere gebladerte en het blauw van de lucht, en fungeert als een visueel anker voor bezoekers die zich tussen de verschillende villa's verplaatsen. Deze beelden waren niet slechts decoraties; ze maakten deel uit van een doelbewuste poging om het gevoel van een traditionele Europese landhuistuin na te bootsen op een afgelegen Amerikaanse bergkam. De keuze voor een zeethema is bijzonder passend gezien de nabijheid van het landgoed tot de Stille Oceaan, die vanaf deze plek vaak glinsterend in de verte te zien is. Het beeldhouwwerk blijft een voorbeeld van hoe Hearst klassieke onderwerpen gebruikte om de moderne uitzichten op de kustlijn van Californië in te kaderen.

Photo: Daderot · Public domain

Casa del Sol, of het 'Huis van de Zon', werd specifiek georiënteerd om het licht van de ondergaande zon boven de Stille Oceaan te vangen. Dit gastenverblijf met achttien kamers is een uitstekend voorbeeld van de mediterrane stijl die Julia Morgan en Hearst prefereerden voor de villa's van het landgoed. Let op de levendige bougainville die over de bleke muren klimt en een vleugje natuurlijke kleur toevoegt die het ingewikkelde tegelwerk aanvult. Veel van de decoratieve tegels hier putten inspiratie uit Perzische ontwerpen, met geometrische patronen en diepe kleuren die de interesse van Hearst in het Nabije Oosten weerspiegelen. Interessant is dat, hoewel veel elementen van het kasteel authentieke antiekstukken zijn, andere slimme reproducties zijn. Het metselwerk rond de ramen en deuren gebruikt vaak gietsteen—een gespecialiseerd betonmengsel—om de textuur en het uiterlijk van verouderde Europese kalksteen na te bootsen. Hierdoor kon Morgan een samenhangende uitstraling creëren en er tegelijkertijd voor zorgen dat de gebouwen bestand waren tegen het klimaat van Californië. De indeling van de villa omvat meerdere niveaus en privéterrassen, waardoor gasten afgelegen plekjes hebben om van het uitzicht op de kust te genieten. Het vertegenwoordigt de hoge standaard van luxe van die tijd en bood vrienden en familie van de familie Hearst een mediterraan toevluchtsoord dat werelden verwijderd voelde van de drukke steden aan de kust. Hearst en Morgan besteedden jaren aan het perfectioneren van de terrassen om de visuele impact van de horizon van de Stille Oceaan te maximaliseren.

Photo: Daderot · CC0

Casa del Mar, het 'Huis van de Zee', neemt een speciale plaats in in de geschiedenis van La Cuesta Encantada als de grootste van de drie gastenverblijven. William Randolph Hearst woonde hier zelfs enkele jaren zelf terwijl het hoofdgebouw, Casa Grande, nog in aanbouw was. Deze villa voelt meer aan als een privéwoning dan als tijdelijk gastenverblijf, met een intieme binnenplaats die een gevoel van beslotenheid en privacy biedt. Een van de meest opvallende kenmerken is de met bladgoud beklede poort, die een vleugje koninklijke elegantie toevoegt aan de ingang. De architectonische details hier zijn persoonlijker en weerspiegelen de eigen smaak van Hearst voordat de grotere schaal van het hoofdgebouw het project overnam. Het ontwerp van de binnenplaats moedigt het buitenleven aan, met paden die leiden naar afgelegen tuinhoekjes en uitkijkpunten over de kustlijn. De aanwezigheid van Hearst is nog steeds voelbaar in de verhoudingen van de kamers en de kwaliteit van de afwerking. Door hier te wonen kon hij toezicht houden op de dagelijkse voortgang van de enorme bouwplaats net boven op de heuvel. Zelfs vandaag de dag behoudt de villa een stillere, meer huiselijke sfeer dan de enorme zalen van het hoofdgebouw, wat een kijkje biedt in de levensstijl die Hearst genoot wanneer hij niet tientallen gasten tegelijk ontving in de primaire sociale ruimtes.

Warren LeMay from Chicago, IL, United States · CC BY-SA 2.0

De imposante gevel van Casa Grande vormt het architectonische middelpunt van het hele landgoed. De twee klokkentorens bereiken een hoogte van 137 voet en zijn geïnspireerd op de kerk Santa María la Mayor in het Spaanse Ronda. Dit dramatische silhouet geeft het hoofdgebouw een kathedraalachtige uitstraling, een uiterlijk dat Hearst en Julia Morgan jarenlang minutieus hebben verfijnd. Hoewel de buitenkant op eeuwenoude steen lijkt, is de constructie in werkelijkheid opgetrokken uit gewapend beton. Julia Morgan stond op dit materiaal om ervoor te zorgen dat het gebouw bestand zou zijn tegen de frequente aardbevingen in Californië. Om de gewenste historische esthetiek te bereiken, werd het beton bekleed met kalksteen, waardoor moderne techniek werd gecombineerd met traditionele Europese materialen. De klokken in de torens zijn niet louter decoratief; ze waren een geschenk van Hearsts moeder, Phoebe Apperson Hearst, en hun gelui kondigde vroeger het begin van het diner of andere sociale bijeenkomsten aan. De gevel is bedekt met verfijnd houtsnijwerk en nissen, waarvan vele authentieke sculpturen uit Hearsts enorme collectie bevatten. Deze mix van Spaanse renaissancestijl en Amerikaanse techniek uit het begin van de twintigste eeuw bepaalt het unieke karakter van het kasteel. Wanneer u voor dit massale bouwwerk staat, wordt de enorme ambitie van het project duidelijk: het vertegenwoordigt een decennialange inspanning om een permanente thuisbasis te creëren voor een kunstcollectie van wereldklasse in een afgelegen bergachtige omgeving. Het blijft de meest ambitieuze privéwoning van Californië.

Photo: Proimos · CC BY-SA 3.0

Wanneer u naar de hoofdingang van Casa Grande loopt, ziet u een perfect voorbeeld van de filosofie van William Randolph Hearst over 'geïntegreerde oudheden'. In plaats van zijn kunstcollectie simpelweg in een galerij tentoon te stellen, liet Hearst Julia Morgan deze direct in de structuur van het gebouw verwerken. Dit centrale portaal is een authentiek zestiende-eeuws Spaans architectonisch element dat vanuit Europa werd verscheept en zorgvuldig in de moderne betonnen muur werd geplaatst. Boven de deuropening ziet u gedetailleerd steenhouwwerk dat Maria en het Christuskind voorstelt, omringd door heiligen en verfijnde bloemmotieven. Dit portaal zet de toon voor het gehele interieur, waar oude artefacten en moderne leefruimtes worden gecombineerd. Het vakmanschap van de oorspronkelijke Spaanse metselaars is nog steeds zichtbaar in de verweerde steen, wat een gevoel van ouderdom en gewicht geeft dat met nieuwbouw alleen niet bereikt had kunnen worden. Hearst geloofde dat leven met kunst veel superieur was aan het louter observeren ervan, en deze ingang diende als de drempel naar een wereld waarin geschiedenis deel uitmaakte van het dagelijks leven. De zware deuren en de schaduwrijke booggang creëren een gevoel van overgang, van de felle Californische zon naar de grote, schemerige zalen waar Hollywoodsterren en wereldleiders ooit samenkwamen voor Hearsts beroemde weekendfeesten. De combinatie van oud vakmanschap en modern nut is zichtbaar in elke steen van de boog.

Warren LeMay from Chicago, IL, United States · CC BY-SA 2.0

De Assembly Room was het sociale middelpunt van het leven op Hearst Castle. Deze grote ruimte van 2.500 vierkante voet was de plek waar gasten elke avond samenkwamen voor cocktails en gesprekken voor het diner. Beroemde figuren uit die tijd, van Charlie Chaplin en Cary Grant tot wereldleiders, brachten hier hun avonden door, ontspannen op de banken terwijl ze de gebeurtenissen van de dag bespraken. Als u naar de muren kijkt, ziet u enorme Vlaamse wandtapijten die warmte en een gevoel van geschiedenis toevoegen aan de enorme ruimte. Deze textielwerken beelden scènes uit de mythologie en geschiedenis uit en dienen zowel als kunst als decoratie voor de dikke muren. Boven u kijkt een massief Italiaans renaissanceplafond neer op de kamer. Zoals veel andere kenmerken in het huis, werd het in Europa aangekocht en hier opnieuw samengesteld om in de verhoudingen van de ruimte te passen. Ondanks de grote schaal was de kamer ontworpen voor comfort, met meerdere zithoeken die zijn ingericht om kleinschalige sociale interactie te bevorderen. Hearst zelf was hier vaak te vinden, terwijl hij van groep naar groep bewoog. Deze kamer vangt de essentie van de ervaring in San Simeon: een plek waar de machtigste en beroemdste mensen ter wereld konden ontspannen, omringd door enkele van de fijnste kunst en architectuur die ooit zijn gecreëerd. Het enorme volume van de kamer maakte grote bijeenkomsten mogelijk, terwijl de sfeer van private luxe behouden bleef.

Warren LeMay from Chicago, IL, United States · CC BY-SA 2.0

Aan het uiteinde van de Assembly Room domineert de 'Barney Mantel', een kolossale open haard die Hearst verwierf uit een zestiende-eeuws Frans kasteel. De massieve schaal is bijna middeleeuws, met zwaar steenhouwwerk en een diepe haard die grote blokken hout kon bevatten. In de beginjaren van het kasteel, voordat moderne verwarming volledig was gerealiseerd, was deze open haard essentieel om gasten warm te houden tijdens de vochtige, mistige avonden die kenmerkend zijn voor de Central Coast. Hearsts gasten kropen vaak dicht bij het vuur, wat een knus contrast vormde met de glamour van de high society die elders in de kamer te vinden was. De hoogte en de verfijnde details van de schoorsteenmantel maken het op zichzelf al tot een kunstwerk, dat de uitzonderlijke vaardigheden van Franse renaissance-steenhouwers toont. Het herinnert aan Hearsts vraatzuchtige honger naar Europese architectonische fragmenten. Door zo'n belangrijk stuk in zijn belangrijkste leefruimte op te nemen, zorgde hij voor een gevoel van bestendigheid en voorouderlijke geschiedenis dat in die tijd zeldzaam was in Californië. Het flakkerende vuurlicht tegen de gebeeldhouwde steen en de omringende wandtapijten creëerden een dramatische sfeer, die het decor vormde voor de legendarische feesten die binnen deze muren plaatsvonden. Het blijft een van de meest prominente en herkenbare interieurkenmerken van het hele landgoed en dient vaak als de primaire achtergrond voor foto's van de kamer.

Warren LeMay from Chicago, IL, United States · CC BY-SA 2.0

De Refectory diende als de enige eetzaal voor iedereen op Hearst Castle, van de eigenaar tot zijn beroemdste gasten. Het is een lange, smalle kamer die is ontworpen om te lijken op de eetzaal van een middeleeuws klooster, compleet met zware tafels en stoelen met hoge rugleuningen. Ondanks de formele sfeer die de architectuur suggereert, waren de maaltijden hier vaak verrassend informeel. Hearst stond erom bekend dat hij erop aandrong dat smaakmakers zoals ketchup en mosterd in hun originele glazen flessen en verpakkingen werden geserveerd, direct naast kostbaar zilverwerk en fijn porselein. Dit weerspiegelde zijn voorkeur voor een ontspannen sfeer in ranch-stijl, zelfs in een paleisachtige omgeving. Een andere opmerkelijke regel in deze kamer was Hearsts strikte 'één-cocktail'-beleid. Dit werd voornamelijk gehandhaafd om het drinkgedrag van zijn jarenlange metgezel, actrice Marion Davies, te beheersen, zodat sociale bijeenkomsten levendig maar gecontroleerd bleven. Hoog boven de tafels voegen zijden banieren uit verschillende Europese steden kleur toe aan de kamer, terwijl een massieve open haard aan het uiteinde voor warmte zorgt. Dineren in de Refectory was een verplicht onderdeel van de gastervaring, waarbij Hearst in het midden van de lange tafel zat om ervoor te zorgen dat hij met zoveel mogelijk mensen kon praten. Hier werden de activiteiten van de dag gepland en werd er vooruitgekeken naar de films van de avond, wat het tot een essentieel knooppunt van het dagelijks leven op de ranch maakte.

Anna Irene from Frankfurt, Deutschland · CC BY-SA 2.0