Hangende Tempel Audiogids in het Nederlands

De Hangende Tempel, of Xuankong Si, is in een rotswand aan de westkant van de Jinxia-kloof gebouwd. Hij staat nabij Heng Shan, in het district Hunyuan in de provincie Shanxi. De naam betekent "Tempel die in de lucht hangt", en van een afstand is het makkelijk te zien waarom. De hallen staan ongeveer vijfenzeventig meter boven de grond en zijn bevestigd aan een steile rotswand. Deze rondleiding volgt het complex vanaf de zuidpoort omhoog naar de daken onder de rotswand. Het is een boeddhistische tempel, maar de hallen ervan eren ook het taoïsme en het confucianisme.

Photo: Zhangzhugang · CC BY-SA 3.0

Twee grote rode karakters zijn in de rotswand onder de tempel uitgehouwen. Samen vormen ze het woord zhuangguan, wat zoiets betekent als prachtig gezicht. De lokale traditie schrijft ze toe aan Li Bai, een dichter uit de Tang-dynastie. De karakters die nu op de rotswand staan, dateren uit 1991. In dat jaar heeft het bureau voor cultureel erfgoed van Heng Shan ze opnieuw uitgehouwen, op basis van een oude afwrijving. Een afwrijving is een vel papier dat op bewerkte steen wordt gedrukt en ingeïnkt, waardoor de vorm van de karakters wordt overgenomen. De afwrijving waarvan zij gebruikmaakten, werd gemaakt in de Qing-dynastie en wordt bewaard in de Huayan-tempel.

Photo: 林高志 · CC BY-SA 4.0

De zuidpoort van de tempel is een kleine gewelfde doorgang in een grijs geschilderd bakstenen kader. Erboven hangt een goudomrande naamplaat met de naam Xuankong Si. Een rijk bewerkte dakrand siert de bovenkant van de doorgang. Vanaf deze poort loopt het complex naar het noorden langs de berg en klimt het steeds hoger. Naar men zegt, bevat het veertig hallen en paviljoens. De meeste gebouwen die er vandaag de dag staan, werden herbouwd tijdens de Ming-dynastie en de Qing-dynastie. In 1982 werd het terrein aangemerkt als een belangrijk nationaal erfgoed.

Photo: Dudva · CC0

Een rode muur met ronde openingen staat naast de zuidpoort. Erboven bevinden zich houten hallen met gele daken, verdeeld over drie verdiepingen. Waarom deze muur werd gebouwd is onduidelijk, maar de hallen rijzen er direct uit op. Ook het zuidelijke gedeelte vermengt religies. Het Chunyang-paleis eert Lü Dongbin, een van de Acht Onsterfelijken van het taoïsme. Helemaal bovenaan staat de Leiyin-hal, een boeddhistische hal voor Shakyamuni, ook wel Donderhal genoemd.

Photo: Zhangzhugang · CC BY-SA 3.0

Het verhaal van de tempel begint bij keizer Xiaowen van de Noordelijke Wei-dynastie, die de grote boeddhistische tempels in Luoyang had gezien. Hij wilde soortgelijke tempels in het noorden, voor het boeddhisme en voor het taoïsme. Naar men zegt vond hij een taoïstische priester en gaf hij opdracht om een tempel te bouwen op een rotswand halverwege Heng Shan. Het moest een tempel worden die noch de hemel, noch de grond kon raken. In het begin heette het Xuankong-paviljoen. Later werd het Xuankong Si genoemd, deels omdat het woord voor hangend klinkt als het woord voor mysterieus, en deels omdat het halverwege de rotswand ligt. Een aparte legende vertelt dat een enkele monnik genaamd Liaoran in 491 alleen aan het werk begon.

Photo: Zhangzhugang · CC BY-SA 3.0

Horizontale balken steken onder het houten looppad uit en maken deel uit van wat de tempel aan de rotswand houdt. De dwarsbalken zijn van eikenhout en zijn aangebracht in gaten die in de rots zijn uitgehakt. De hoofdsteun zou zich in het moedergesteente bevinden, waar deze niet zichtbaar is. De tempel steunt op zevenentwintig houten balken om de hoofdgebouwen te dragen. IJzeren kettingen en balken zorgen voor extra stabiliteit. De verbindingen hier zijn pen-en-gatverbindingen. Een gat is een uitsparing in het ene houtstuk en een pen is een uitsteeksel dat daarin past. In 1978 vervingen reparateurs verschillende dragende dwarsbalken onder de tempel. Daarbij herontdekten zij de verbindingstechniek die ervoor zorgt dat de tempel blijft hangen. In 1990 stelde de nationale erfgoedinstantie fondsen beschikbaar voor grootschalige versteviging en reparatie.

Photo: Zhangzhugang · CC BY-SA 3.0

Langs de rotswand lopen smalle paden, het ene van houten planken en het andere uitgehouwen in de rots, langs vensters die zijn voorzien van traliewerk. Onder de dakranden boven u bevinden zich bewerkte consoles en naast het pad rijst de kale rots op. In 2001 stelde het beheerscomité van de Heng Shan speciale regels op om de tempel te beschermen. Volgens die regels mogen er niet meer dan tachtig bezoekers tegelijk de tempel bezichtigen.

Photo: Zhangzhugang · CC BY-SA 3.0

Onder de galerijen staan veel dunne, rechtopstaande palen, en het lijkt alsof ze alles omhooghouden. Ze vormen echter niet de belangrijkste dragende constructie.

Photo: Zhangzhugang · CC BY-SA 3.0

Twee groepen paviljoens met daken van gele tegels klampen zich vast aan de rots, de ene wat lager en de andere hoger gelegen. Een loopbrug loopt ertussen door over de open afgrond. Bezoekers wandelen tegenwoordig door de galerijen, kleine figuren tegen de rots.

noeliashic · CC BY-SA 4.0

De Hal van de Drie Religies brengt figuren uit het boeddhisme, taoïsme en confucianisme samen. Shakyamuni, de Boeddha, staat in het midden. De opstelling weerspiegelt een heersend idee uit de Ming-dynastie en Qing-dynastie, dat de drie stromingen harmonieus tot één geheel kunnen samenkomen. Laozi, de taoïstische wijze, staat aan de linkerkant en Confucius aan de rechterkant.

Photo: Yumeto · CC BY-SA 4.0