Languages
15Shakespeare's Globe Audiogids
Shakespeare's Globe is een wereldberoemde reconstructie van het oorspronkelijke elizabethaanse theater dat verbonden is met William Shakespeare. Het dient als een actief theater en educatief centrum aan de zuidelijke oever van de Theems.
Snelle feiten
15
vertelde haltes
15
Talen
100%
Offline
📍 Greater London, United Kingdom
Over de rondleiding
Shakespeare's Globe is een wereldberoemde reconstructie van het oorspronkelijke elizabethaanse theater dat verbonden is met William Shakespeare. Het dient als een actief theater en educatief centrum aan de zuidelijke oever van de Theems.
Download de gratis app
Over de rondleiding
The Globe Exhibition and Lobby
De indeling van de 'Wooden O'
De structuur is een twintigzijdige veelhoek, een vorm die een bijna cirkelvormig interieur creëert terwijl er gebruik wordt gemaakt van rechte houten balken. Om tot dit ontwerp te komen, waren jaren van nauwgezet academisch werk nodig. Historisch adviseur John Orrell verrichtte minutieus onderzoek en gebruikte 17e-eeuwse schetsen en architectonische aanwijzingen om de exacte afmetingen en vorm van het oorspronkelijke theater uit 1599 te bepalen. Orrell analyseerde zelfs de schaduwen in historische tekeningen om de hoogte en diameter van het gebouw te berekenen. Dit model laat zien hoe het toneel en de zitgalerijen op elkaar inwerken binnen die besloten, cirkelvormige ruimte. De reconstructie is geen gok; het is een getrouwe academische poging om te begrijpen hoe de oorspronkelijke architectuur de manier beïnvloedde waarop toneelstukken werden geschreven en opgevoerd. Door naar het model te kijken, kunt u zien hoe de galerijen zich rondom de centrale binnenplaats wikkelen, waardoor elke toeschouwer zich onderdeel van de actie voelt. De indeling benadrukt het gemeenschappelijke karakter van het Elizabethaanse theater, waar het publiek evenzeer deel uitmaakte van de omgeving als de acteurs op het toneel. Deze vorm helpt de stem van een enkele artiest elke hoek van het theater te bereiken zonder moderne versterking.
Gekleed voor het Elizabethaanse toneel
In de 16e eeuw schreven strikte weeldevoorschriften voor wat mensen mochten dragen op basis van hun rang en rijkdom. De kostuums die u hier ziet, zijn gemaakt met dezelfde stoffen en handstiktechnieken die in de tijd van Shakespeare zouden zijn gebruikt. Deze aandacht voor detail dient het bredere educatieve doel van de Globe. Het theater fungeert als een levend laboratorium waar wetenschappers en artiesten kunnen testen hoe historische kleding invloed heeft op beweging, stemgebruik en interactie tussen personages. Zware wol, stijve zijde en uitgebreide kragen waren niet alleen modekeuzes; ze beïnvloedden hoe een acteur zich bewoog en hoe hij het toneel innam. Door deze kledingstukken na te maken, helpt het Education Centre het moderne publiek de visuele aanwijzingen te begrijpen die een Elizabethaans publiek onmiddellijk zou hebben herkend. Een specifieke stof of een bepaalde kleur verf kon het publiek alles vertellen wat ze moesten weten over de status van een personage, nog voordat er één woord was gesproken. Deze toewijding aan historische nauwkeurigheid verandert elke voorstelling in een verkenning van de fysieke realiteit van het verleden. Het gewicht en de beperking van deze kledingstukken bepalen direct het tempo en de gebaren van de acteurs op het toneel.
The Yard: The Groundlings' Experience
De binnenplaats van de 'Groundlings'
Deze staanplaats, vaak de 'pit' genoemd, biedt plaats aan maximaal 700 toeschouwers. In 1599 was dit de meest betaalbare plek om een toneelstuk te zien, voor slechts één penny. Vandaag de dag wordt deze traditie voortgezet, waarbij de 'groundlings' de gehele duur van de voorstelling blijven staan, weer of geen weer. Als u naar de grond kijkt, zult u een ongebruikelijk oppervlak opmerken. Het bestaat uit beton vermengd met gemalen hazelnootschillen. Deze keuze werd geïnspireerd door archeologische opgravingen op de plek van de oorspronkelijke Globe en het nabijgelegen Rose Theatre. Archeologen vonden dikke lagen hazelnootschillen in de grond, wat suggereert dat ze werden gebruikt als een goedkope en effectieve vloerbedekking om vocht te absorberen en een stabiele ondergrond te bieden voor het publiek. De schillen waren in feite de 16e-eeuwse versie van grind. Dit detail is een subtiele verwijzing naar de archeologische ontdekkingen die deze reconstructie mogelijk hebben gemaakt. Vandaag de dag op de binnenplaats staan biedt hetzelfde onbemiddelde, close-up perspectief dat duizenden Londenaren eeuwen geleden ervoeren. Het blijft een van de meest levendige en energieke plekken om een live Shakespeare-voorstelling te ervaren.
The Thrust Stage and the Heavens
Het Thrust Stage
In tegenstelling tot moderne theaters waar een prosceniumboog een vaste muur vormt tussen de acteurs en het publiek, plaatst dit 'thrust stage' de artiest midden in de menigte. Toeschouwers staan aan drie kanten van het toneel, waardoor de acteurs voortdurend omringd zijn. Deze opstelling creëert een intieme en gedeelde ervaring. Acteurs spreken de 'groundlings' vaak direct aan, waardoor het publiek zich eerder deelnemer aan het verhaal voelt dan passieve toeschouwer. Er worden hier geen microfoons gebruikt; de architectuur zelf is ontworpen om de stem naar de achterste galerijen te dragen. Het toneel is opgetrokken tot ongeveer ooghoogte voor de mensen in het staande vak, zodat de 'groundlings' goed zicht hebben op de actie. Deze configuratie was cruciaal voor het succes van Shakespeares toneelstukken, die met deze specifieke ruimtelijke verhouding in gedachten werden geschreven. Het maakte dynamische beweging en een niveau van interactie mogelijk dat in traditionele, moderne theateromgevingen moeilijk te bereiken is. Elke beweging op dit toneel moet rekening houden met de ogen die vanuit elke hoek toekijken, waardoor de enscenering van een scène driedimensionaal en vloeiend wordt.
The Heavens
De onderkant van het toneeldak is rijkelijk versierd met sterrenbeelden, sterren en mythologische figuren tegen een diepblauwe achtergrond. Dit plafond diende niet alleen als decoratie; het vertegenwoordigde het hemelse rijk in de symbolische geografie van het theater. De toneelvloer stond voor de aarde en het gebied daaronder—bereikbaar via een ander luik—stond voor de hel. Hier in 'The Heavens' is een groot luik in het midden van de schildering gebouwd. Dit werd gebruikt voor spectaculaire special effects, waardoor goden, geesten of andere bovennatuurlijke personages met een lier- en katrolsysteem op het toneel konden worden neergelaten. Het zorgde voor dramatische verticale bewegingen die een extra laag spektakel aan de voorstellingen toevoegden. De zuilen die de overkapping ondersteunen, zijn beschilderd om op marmer te lijken, een ander voorbeeld van de Elizabethaanse voorliefde voor visueel bedrog en trompe-l'oeil. Door omhoog te kijken, werd het publiek herinnerd aan de bredere kosmische orde die vaak een rol speelde in de thema's van de drama's die zich beneden afspeelden. Dit rijkelijk versierde plafond is een van de meest kleurrijk gedecoreerde delen van de gehele binnenruimte van het theater.
The Seating Tiers and Thatched Roof
Sociale hiërarchie in de galerijen
Terwijl de 'groundlings' voor een penny in het staande vak stonden, betaalden welgestelde bezoekers extra voor het comfort van een zitplaats in deze overdekte galerijen. De totale zitcapaciteit van de reconstructie is 873 personen. Hoe hoger je zat, en hoe centraler je positie, hoe meer je waarschijnlijk betaalde. Bijzonder zijn de 'Lord's Rooms', die zich in de galerij direct boven en achter het toneel bevinden. Hoewel deze plaatsen niet per se het beste zicht op de gezichten van de acteurs boden, gaven ze het beste uitzicht op de rest van het publiek. Voor de rijken en invloedrijken was gezien worden in het theater vaak net zo belangrijk als het zien van het toneelstuk zelf. Deze galerijen zijn gebouwd met hetzelfde eikenhouten vakwerk als aan de buitenkant, met eenvoudige houten banken als zitplaatsen. In de tijd van Shakespeare kon je zelfs een extra penny betalen voor een kussen om de lange voorstellingen draaglijker te maken. De verticale opstelling van de galerijen zorgde ervoor dat het theater een brede dwarsdoorsnede van de Londense samenleving kon huisvesten, van gewone arbeiders tot bezoekende adel.
Open voor de elementen
Er is geen dak boven het centrale staande vak, wat betekent dat zowel de 'groundlings' als de acteurs zijn blootgesteld aan het wisselvallige Londense weer. Voorstellingen worden gepland tijdens het zomerseizoen, van mei tot oktober, om optimaal gebruik te maken van het natuurlijke daglicht. Er wordt geen kunstmatige toneelverlichting gebruikt voor middagvoorstellingen, wat de omstandigheden van de 16e eeuw nabootst toen toneelstukken voor zonsondergang moesten eindigen. Deze openheid creëert een unieke reeks uitdagingen en kansen. Acteurs moeten hun stem verheffen boven de geluiden van het moderne Bankside, waaronder het gezoem van het verkeer, de sirenes van hulpdiensten en de incidentele helikopter die boven het theater vliegt. Wanneer het regent, worden het geluid van water op het rieten dak en het zicht op paraplu's in het vak onderdeel van de gedeelde ervaring. Dit gebrek aan een plafond verwijdert de kunstmatige barrière van het theater en verbindt de voorstelling direct met de omgeving van de stad en het verstrijken van de dag. Het dwingt tot een verhoogd bewustzijn van de natuurlijke wereld, iets wat maar weinig andere moderne theaterlocaties kunnen bieden.
The Sam Wanamaker Playhouse
Het Education Centre
Hoewel het gereconstrueerde theater het beroemdste deel van het complex is, zijn de omliggende bakstenen structuren essentieel voor het voortbestaan van de instelling. Shakespeare's Globe ontvangt geen jaarlijkse overheidssubsidie. In plaats daarvan opereert het als een onafhankelijke liefdadigheidsinstelling, die elk jaar ongeveer 24 miljoen pond aan eigen inkomsten genereert. Dit inkomen wordt vergaard door kaartverkoop, rondleidingen en de diverse activiteiten van het Education Centre. Dit centrum bedient jaarlijks duizenden studenten en docenten en biedt workshops, lezingen en onderzoeksmogelijkheden die Shakespeares werk via uitvoering verkennen. Het is een van de grootste theatereducatieafdelingen van het land. Het complex omvat ook een bibliotheek, archief en tentoonstellingsruimtes. Deze infrastructuur stelt de Globe in staat om als een cultureel knooppunt te functioneren dat het hele jaar door actief is, in plaats van alleen als een seizoensgebonden speelplek. De moderne baksteenarchitectuur is ontworpen om het historische theater aan te vullen en tegelijkertijd de nodige faciliteiten te bieden voor een educatieve en culturele organisatie van wereldklasse in het hart van Londen. De gebruikte bakstenen zijn een knipoog naar de industriële geschiedenis van de South Bank.
Sam Wanamaker Playhouse
Dit overdekte theater is een reconstructie van een theater in Jacobijnse stijl, zoals die in het begin van de 17e eeuw populair werden in Londen. Waar de grote Globe de openluchttheaters vertegenwoordigt die in de zomer werden gebruikt, staat dit theater voor de kleinere, besloten locaties die in de wintermaanden werden bezocht. De ruimte is bijna volledig van hout gebouwd en wordt uitsluitend verlicht door bijenwaskaarsen. Dit zorgt voor een zacht, flikkerend licht dat de sfeer van een voorstelling drastisch verandert in vergelijking met het natuurlijke licht van het hoofdpodium. Acteurs moeten werken met de schaduwen en de intimiteit van de ruimte, aangezien het publiek veel dichter op het toneel zit dan in het hoofdtheater. Het gebruik van kaarslicht is niet alleen voor de esthetiek; het stelt het gezelschap in staat om te onderzoeken hoe 17e-eeuwse toneelstukken oorspronkelijk werden opgevoerd en bekeken. Dankzij het Playhouse kan de Globe het hele jaar door voorstellingen aanbieden, waardoor de locatie actief blijft en tegelijkertijd een unieke plek biedt voor intieme drama's en kamermuziek. De akoestische eigenschappen van het houten interieur zijn bijzonder geschikt voor kleinere ensembles.
Historic Bankside and Cardinal's Wharf
Nabij de oorspronkelijke locatie
Hoewel deze reconstructie wereldberoemd is, staat deze niet op de exacte plek waar de oorspronkelijke Globe uit 1599 ooit stond. Die locatie bevindt zich ongeveer 230 meter verderop en wordt tegenwoordig gemarkeerd door een gedenkplaat; de plek is gedeeltelijk bedekt door een monumentaal pand uit de 19e eeuw en een modern appartementencomplex. Toen Sam Wanamaker op zoek was naar een locatie voor zijn droom, werd dit specifieke stuk grond gekozen omdat het de dichtstbijzijnde beschikbare ruimte was bij de oorspronkelijke locatie. Het was belangrijk om het theater in de historische wijk Bankside te houden, maar het team had ook voldoende ruimte nodig om aan de moderne veiligheidseisen en bouwvoorschriften te voldoen. Door het theater hier te plaatsen, op slechts een korte wandeling van de oorspronkelijke fundamenten, blijft de reconstructie verbonden met de geografie van het Londen van Shakespeare. U kunt in dit gebied nog steeds verschillende historische gebouwen zien die de eeuwen hebben overleefd. Ze geven een beeld van de smalle straatjes en het karakter van de rivieroever die de Elizabethaanse theaterbezoekers bekend zouden zijn geweest op weg naar een voorstelling. De wandeling tussen de twee locaties laat zien hoeveel de buurt is veranderd.
