Languages
15Palace of Westminster Audioprzewodnik
Pałac Westminsterski to miejsce obrad parlamentu Zjednoczonego Królestwa. Znajduje się w Londynie, w Anglii.
Szybkie informacje
24
narrowanych przystanków
15
Języki
100%
Offline
📍 City of Westminster, United Kingdom
O wycieczce
Pałac Westminsterski to miejsce obrad parlamentu Zjednoczonego Królestwa. Znajduje się w Londynie, w Anglii.
Pobierz darmową aplikację
O wycieczce
The Victoria Tower and Sovereign's Entrance
Wejście Suwerena
Duże łukowe przejście u podstawy Victoria Tower znane jest jako Wejście Suwerena. Zostało zaprojektowane z myślą o konkretnych proporcjach, aby pomieścić masywną królewską karetę używaną podczas uroczystego otwarcia sesji Parlamentu. To coroczne wydarzenie jest jednym z niewielu momentów w roku, kiedy trzy elementy Parlamentu – Monarcha, Izba Lordów i Izba Gmin – spotykają się w jednym miejscu. Rytuał jest wysoce wyreżyserowany; monarcha podróżuje z Pałacu Buckingham dokładnie do tego miejsca, aby wejść do budynku. Z tego prestiżowego wejścia monarcha wchodzi po Schodach Suwerena, aby dotrzeć do Norman Porch i Galerii Królewskiej. Wnętrze pałacu jest ogromne i zawiera około trzy mile korytarzy łączących setki pokoi i biur. Począwszy od tak wspaniałych miejsc, hierarchia budynku znajduje odzwierciedlenie w jego wystroju, przy czym najbardziej wystawne zdobienia zarezerwowano dla obszarów uczęszczanych przez Suwerena i Izbę Lordów. Choć znaczna część pałacu jest dostępna dla zwiedzających i urzędników, wejście to pozostaje symbolem konstytucyjnego związku między Koroną a ciałem ustawodawczym, które obraduje w tych murach.
Westminster Hall: The Medieval Heart
Proces Karola I, króla Anglii, Szkocji i Irlandii
Przez stulecia Westminster Hall pełniła funkcję głównej siedziby angielskiego systemu prawnego. Jednym z najważniejszych wydarzeń, jakie kiedykolwiek miały miejsce w tych murach, był proces króla Karola I w styczniu 1649 roku. Po angielskiej wojnie domowej król został sprowadzony tutaj, aby stanąć przed specjalnie zwołanym Wysokim Trybunałem Sprawiedliwości. Postawiono mu zarzut zdrady głównej wobec ludu Anglii. Proces ten stanowił radykalne odejście od tradycji, ponieważ podważał długo wyznawaną wiarę w boskie prawo królów, twierdząc, że nawet monarcha podlega prawu krajowemu. Karol I został ostatecznie uznany za winnego i skazany na śmierć, co wkrótce potem doprowadziło do jego egzekucji przed Banqueting House w Whitehall. Nie był to jedyny słynny proces odbywający się w tej sali; sądzono tu również inne postacie o ogromnym znaczeniu historycznym, w tym szkockiego rycerza Williama Wallace'a oraz Guya Fawkesa, najsłynniejszego ze spiskowców biorących udział w spisku prochowym. Procesy te przekształciły salę z miejsca królewskich uczt w miejsce głębokiego rozrachunku konstytucyjnego i prawnego. Dziś mosiężne tablice wmurowane w podłogę wyznaczają dokładne miejsca, w których postacie te stały podczas swoich procesów, służąc jako ciche przypomnienie długiej i często burzliwej historii sali jako miejsca sądów.
St Stephen's Hall
Sala św. Szczepana
Sala św. Szczepana to przestrzeń przesiąknięta historią polityczną, znajdująca się bezpośrednio w miejscu dawnej kaplicy św. Szczepana. Od połowy XVI wieku aż do pożaru w 1834 roku kaplica ta służyła jako sala obrad Izby Gmin. Przez trzysta lat było to pomieszczenie, w którym wykuwały się fundamentalne zasady brytyjskiej demokracji parlamentarnej. Kiedy pałac odbudowywano w epoce wiktoriańskiej, architekci zdecydowali się odtworzyć wymiary dawnej kaplicy, aby uhonorować to dziedzictwo. Salę zdobią posągi słynnych brytyjskich mężów stanu, którzy niegdyś debatowali w tym właśnie miejscu, w tym wpływowych postaci, takich jak William Pitt Młodszy czy Charles James Fox. Postacie te przedstawiono w pozach oratorskich, jakby wciąż uczestniczyły w pełnych pasji sporach swoich czasów. Dziś Sala św. Szczepana służy jako główne wejście dla osób odwiedzających Parlament. Gdy zwiedzający ustawiają się w kolejce do Central Lobby, przechodzą między tymi milczącymi strażnikami przeszłości. Malowidła ścienne dodatkowo ilustrują sceny z brytyjskiej historii, dzięki czemu nawet jako ciąg komunikacyjny, sala ta nieustannie edukuje odwiedzających na temat długiej ewolucji systemu politycznego Zjednoczonego Królestwa.
New Dawn
Nad wejściem do Sali św. Szczepana znajduje się 'New Dawn', współczesna szklana instalacja autorstwa artystki Mary Branson. Odsłonięte w 2016 roku dzieło upamiętnia długą i trudną walkę o prawa wyborcze kobiet w Zjednoczonym Królestwie. Składa się ze 168 ręcznie dmuchanych szklanych dysków, ułożonych w kolisty wzór naśladujący formę brony, długoletniego symbolu Parlamentu. Kolory szkła – zielony, różowy i biały – odzwierciedlają różne frakcje ruchu na rzecz praw wyborczych, w tym sufrażystki i sufrażetki. Najbardziej unikalną cechą instalacji jest jej połączenie ze środowiskiem. Światła za szklanymi dyskami są połączone z przypływem pobliskiej rzeki Tamizy. W miarę podnoszenia się poziomu wody instalacja świeci jaśniej, osiągając pełne oświetlenie podczas przypływu. Służy to jako metafora 'przypływu' ruchu kobiecego, który zyskiwał na sile i impecie, aż w końcu wywalczono prawo głosu. Umieszczając tak nowoczesne dzieło w budynku zdominowanym przez historię wiktoriańską i średniowieczną, pałac uznaje, że historia demokracji wciąż jest pisana. Stanowi to żywy hołd dla tysięcy kobiet, które prowadziły kampanię na rzecz równości politycznej, zapewniając, że ich dziedzictwo jest widoczne dla każdego, kto wchodzi do budynku.
The Royal Gallery
The Royal Gallery
The Royal Gallery to jedna z największych i najbardziej imponujących sal w pałacu, zaprojektowana specjalnie do organizowania królewskich procesji i głównych ceremonii państwowych. Podczas uroczystego otwarcia sesji Parlamentu monarcha prowadzi wielką procesję przez tę przestrzeń z Robing Room do sali Izby Lordów. Ściany zdobią dwa ogromne malowidła, każde o długości czterdziestu pięciu stóp, przedstawiające ważne momenty w brytyjskiej historii wojskowości. Skala pomieszczenia, w połączeniu z wysokim złoconym sufitem i kunsztowną podłogą, miała na celu ukazanie potęgi i prestiżu Imperium Brytyjskiego w jego szczytowym okresie. Oprócz roli w królewskim rytuale, Royal Gallery służyła jako miejsce ważnych wydarzeń dyplomatycznych. Jest to jedna z niewielu przestrzeni w budynku wystarczająco duża, by pomieścić wspólne posiedzenia zarówno Izby Gmin, jak i Izby Lordów. Z tego powodu była wykorzystywana do przemówień odwiedzających zagranicznych dygnitarzy, w tym prezydentów Francji i Stanów Zjednoczonych. Okazje te podkreślają rolę pałacu nie tylko jako krajowego organu ustawodawczego, ale także jako miejsca o międzynarodowym znaczeniu politycznym. Posągi monarchów i portrety dawnych przywódców zdobiące ściany stanowią historyczne tło dla tych nowoczesnych spotkań dyplomatycznych, łącząc stulecia sztuki rządzenia.
Śmierć Nelsona
Naprzeciwko muralu z Waterloo w Galerii Królewskiej znajduje się towarzyszący mu obraz 'Śmierć Nelsona', również autorstwa Daniela Maclise'a. Przedstawia on śmiertelne zranienie wiceadmirała Horatio Nelsona na pokładzie jego okrętu flagowego, HMS Victory, podczas bitwy pod Trafalgarem w 1805 roku. W przeciwieństwie do wielu heroicznych przedstawień z tamtej epoki, Maclise zdecydował się skupić na ludzkim chaosie i medycznej rzeczywistości bitwy morskiej. Nelson ukazany jest w otoczeniu swoich oficerów i załogi w samym środku walki, co podkreśla bezbronność dowódcy nawet w chwili jego największego zwycięstwa. Mural ten był rewolucyjny jak na ówczesną sztukę zamawianą przez państwo, ponieważ nie unikał surowych aspektów wojny. Można dostrzec klaustrofobiczną naturę życia na okręcie wojennym, gdzie marynarze różnych środowisk pracują razem, podczas gdy ich dowódca umiera. Dbałość o szczegóły historyczne, od mundurów po olinowanie statku, jest wyjątkowa. Podobnie jak obraz po drugiej stronie sali, został on namalowany przy użyciu techniki krzemianowej. Razem te dwa ogromne dzieła flankują przestrzeń, przez którą przechodzą procesje królewskie, przypominając rządzącym o poświęceniach poniesionych na morzu i lądzie w celu zabezpieczenia interesów narodu, łącząc narodową mitologię z surowym, niemal dokumentalnym podejściem do historii.
Spotkanie Wellingtona z Blücherem po bitwie pod Waterloo
Jedną ze ścian Galerii Królewskiej zdobi monumentalny mural Daniela Maclise'a zatytułowany 'Spotkanie Wellingtona z Blücherem po bitwie pod Waterloo'. Dzieło to, namalowane w latach 1858-1861, ma ponad 13 metrów długości i przedstawia przełomowy moment wieczoru 18 czerwca 1815 roku. Książę Wellington oraz pruski marszałek Gebhard Leberecht von Blücher spotykają się pośród zniszczeń pola bitwy, aby świętować decydujące zwycięstwo nad Napoleonem Bonaparte. Scena przepełniona jest ponurą rzeczywistością, ukazując wyczerpanych żołnierzy i rannych rozrzuconych na ziemi. Aby stworzyć dzieło tej skali, które przetrwałoby próbę czasu, Maclise zastosował technikę znaną jako malarstwo krzemianowe (water-glass). Polegała ona na nakładaniu pigmentów w roztworze krzemianu, co miało na celu zespolenie farby z samą ścianą. Metodę tę wybrano specjalnie po to, aby zapobiec blaknięciu lub łuszczeniu się kolorów w wyjątkowo wilgotnym i zanieczyszczonym powietrzu dziewiętnastowiecznego Londynu. Choć opanowanie tej techniki było wyzwaniem, pozwoliła ona Maclise'owi osiągnąć niezwykły poziom detali i głębi kolorów. Mural pozostaje jednym z najważniejszych dzieł malarstwa historycznego XIX wieku w Wielkiej Brytanii, stanowiąc trwały pomnik zwycięstwa, które ukształtowało bieg historii Europy na całe stulecie.
The House of Lords Chamber
Izba Lordów
Izba Lordów to najbardziej wystawnie udekorowane pomieszczenie w całym pałacu, stanowiące wyraźny kontrast dla bardziej funkcjonalnego i surowego projektu Izby Gmin. Przestrzeń zdominowana jest przez bogatą czerwień i złoto, co tradycyjnie sygnalizuje jej status 'Izby Wyższej'. Ściany wyłożone są ozdobnymi rzeźbami w drewnie i freskami, a sufit jest arcydziełem pozłacanych detali. Na podłodze ustawione są słynne czerwone skórzane ławy, na których zasiadają członkowie Izby. Należą do nich Lordowie Doczesni, czyli mianowani parowie, oraz Lordowie Duchowni, czyli biskupi Kościoła Anglii. Ta izba jest miejscem wielu najważniejszych brytyjskich rytuałów konstytucyjnych, z których najbardziej znaczącym jest uroczyste otwarcie sesji parlamentu. Skala i przepych dekoracji miały odzwierciedlać historyczną wagę i autorytet Izby Lordów. Każdy element, od witraży przedstawiających monarchów po mosiężne wykończenia balustrad galerii, został zaprojektowany przez Augustusa Pugina, aby stworzyć poczucie średniowiecznego majestatu. Choć Izba Gmin jest dziś głównym miejscem debat legislacyjnych, Izba Lordów pozostaje kluczową przestrzenią dla kontroli prawa i służy jako potężne wizualne przypomnienie starożytnych tradycji, na których wciąż opiera się brytyjski system parlamentarny.
Tron Suwerena
Na końcu Izby Lordów stoi Tron Suwerena, być może najbardziej ikoniczny i misternie zdobiony obiekt w całym pałacu. Zaprojektowany przez Augustusa Pugina, tron znajduje się pod masywnym, pozłacanym baldachimem, który jest arcydziełem wiktoriańskiego rzemiosła. Sam tron jest w rzeczywistości Krzesłem Stanowym, używanym przez monarchę podczas corocznego otwarcia sesji parlamentu. To właśnie z tego miejsca wygłaszana jest 'Mowa tronowa', nakreślająca program legislacyjny rządu na nadchodzącą sesję. Poziom szczegółowości tronu jest niezwykły: zawiera złożone rzeźby w drewnie, płatki złota i wysokiej jakości tapicerkę. Projekt wykorzystuje wiele symboli heraldycznych, w tym królewski herb, lwy i jednorożce, które reprezentują autorytet Korony. Projekt Pugina miał przywoływać majestat średniowiecznego króla, nawet w kontekście dziewiętnastowiecznej monarchii konstytucyjnej. Choć jest to centralny punkt izby, tron używany jest tylko raz w roku, pozostając pustym podczas zwykłych debat Lordów. Stanowi on milczący symbol roli monarchy w procesie parlamentarnym, a jego niesamowita ornamentyka czyni go jednym z najczęściej fotografowanych i rozpoznawalnych mebli na świecie.
Members' Lobby and Political Icons
Pomnik Margaret Thatcher
Bezpośrednio naprzeciwko postaci Winstona Churchilla stoi pierwszy pomnik kobiety-premiera wzniesiony w Izbie Gmin. Odsłonięta w 2007 roku podobizna Margaret Thatcher ukazuje ją w charakterystycznej pozie, z jedną ręką uniesioną i lekko przechyloną głową, jakby była w trakcie ostrej wymiany zdań w parlamencie. Thatcher pełniła funkcję premiera w latach 1979–1990, w okresie znaczących zmian społecznych i gospodarczych w Wielkiej Brytanii. Umieszczenie jej w tym miejscu tworzy zrównoważoną parę przywódców XX wieku u progu sali obrad. W przeciwieństwie do pomnika Churchilla, którego często dotykają posłowie, pomnik Thatcher stoi na nieco wyższym cokole, co odzwierciedla jej potężną i często polaryzującą obecność w brytyjskiej polityce. Rzeźbiarz starał się uchwycić jej wizerunek 'Żelaznej Damy', skupiając się na ostrym kroju jej kostiumu i zdeterminowanym wyrazie twarzy, który często przybierała podczas sesji pytań do premiera. Jej obecność w lobby przypomina o barierze, którą przełamała jako pierwsza kobieta stojąca na czele głównej brytyjskiej partii politycznej i całego narodu. Pomnik ustawiono tak, aby jej wzrok zdawał się spotykać ze wzrokiem Churchilla ponad ruchliwą podłogą lobby poselskiego.
