Grote Wilde Gans-pagode Audiogids in het Nederlands

Het standbeeld toont Xuanzang, een monnik en vertaler die honderden Sanskriet-geschriften mee terugbracht uit India. Achter hem verrijst de Grote Wilde Gans-pagode, een boeddhistische pagode van zeven verdiepingen in het complex van de Da Ci'en-tempel in het zuiden van Xi'an. Xuanzang hield toezicht op de bouw ervan in 652, toen Xi'an de hoofdstad van de Tang-dynastie was, Chang'an. De pagode werd gebouwd om de geschriften en afbeeldingen die hij mee naar huis had genomen op te slaan. In 2014 werd de pagode ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als onderdeel van de Zijderoutes: het netwerk van routes van de Chang'an-Tianshan-corridor.

Photo: John Hill · CC BY-SA 4.0

Twee stenen tabletten staan in bakstenen nissen aan weerszijden van de zuiddeur aan de voet van de pagode. Ze bevatten keizerlijke teksten over de geschriften die Xuanzang vertaalde. De eerste is het Voorwoord bij de heilige leringen van de grote Tang Sanzang, geschreven door keizer Taizong, wiens eigennaam Li Shimin was. Hij schreef het in 648, in het Zhenguan-tijdperk. Het tweede tablet bevat een begeleidende tekst van keizer Gaozong, geschreven voor hetzelfde voorwoord. Beide werden in steen gebeiteld door de kalligraaf Chu Suiliang, en de woorden van de twee keizers gaven de vertalingen keizerlijke steun. De stenen zijn relatief goed bewaard gebleven, met duidelijke letters. Boven op elk tablet is een kronkelende draak uitgehouwen en langs de zijkanten slingert klimgras. Op de basis dansen en musiceren hemelse wezens.

Photo: Zeus1234 · CC BY-SA 3.0

Volgens een gewoonte uit de Tang-dynastie schreven succesvolle kandidaten voor de keizerlijke examens hun namen op bij de Da Ci'en-tempel. De geplaveide binnenplaats is breed en open. Er staat een bronzen wierookbrander op, met een deksel dat bekroond wordt door een klein paviljoendak. De binnenplaats leidt naar een hal met treden, waarboven de pagode uittorent. Uit die gewoonte kwam een gezegde voort voor succes bij de keizerlijke examens: een inscriptie bij de Wilde Gans-pagode.

Jan Bockaert · CC BY-SA 2.0

Dit is de Avalokiteshvara-hal. In het midden waaiert een gouden figuur met vele armen uit. De Da Ci'en-tempel was een kloostercomplex, en tijdens de Noordelijke Song-dynastie was er van de tempel alleen nog de pagode over. Gouden reliëfs bedekken de muren rondom de figuur. Op de donkerrode tafel met snijwerk ervoor staan bloemen en een offerande uitgestald.

Photo: Cdubet · CC BY-SA 4.0

De pagode begon te hellen tijdens de Kangxi-periode van de Qing-dynastie. Van onderaf gezien is die helling moeilijk met het blote oog te beoordelen, dus vertellen de metingen van de landmeters het verhaal. Vanaf 1945 begon de helling te versnellen, omdat het lokale grondwater overmatig werd verbruikt. Tussen 1985 en 1996 nam de helling toe met ongeveer één millimeter per jaar. Tegen 1996 had de gemeten helling iets meer dan één meter bereikt. Dat jaar begon de stad met het afsluiten van privébronnen, meer dan vierhonderd stuks in de eenheden rond de pagode. Vanaf 1997 bewoog de pagode langzaam terug en werden er tegelijkertijd restauratiewerkzaamheden uitgevoerd. Tegen het einde van 2006 was de pagode 9,4 millimeter verschoven, in de richting tegenovergesteld aan de helling.

Photo: Immanuel Giel · CC BY-SA 3.0

De pagode stond aanvankelijk bekend als de Ci'en-tempelpagode. Daarna werd deze hernoemd tot de Wilde Gans-pagode. Later werd er bij de Jianfu-tempel een kleinere pagode gebouwd, waardoor deze de Grote Wilde Gans-pagode werd genoemd om ze uit elkaar te houden. De meest aanvaarde verklaring voor de naam is een legende. Monniken in een boeddhistische tempel, die honger hadden en gebrek aan voedsel, zagen een wilde gans naar beneden duiken en sterven aan de voeten van een van hen. Ze vatten dit op als een teken, begroeven de gans en bouwden er een stupa overheen.

·˙·ChinaUli2010·.· · CC BY 3.0

De bakstenen buitenkant van deze pagode weerspiegelt de grote werkzaamheden die tijdens de Ming-dynastie zijn uitgevoerd. In 1604, tijdens de Wanli-regeerperiode, werden bij een speciale restauratie de ladders in elk niveau opnieuw geïnstalleerd. Er werd ook een laag bekleding van zestig centimeter dik om de oorspronkelijke structuur uit de Tang-dynastie gebouwd. Horizontale lagen lopen over het metselwerk en de boogopeningen zijn erin aangebracht, met een rooster over de onderste opening. Bij de overgang van elke verdieping imiteren vierkante zuilen, balustrades, bogen en dougong-consoleconstructies de houten bouwstijl.

Photo: Zeus1234 · CC BY-SA 3.0

De oorspronkelijke pagode had vijf verdiepingen, een buitenlaag van baksteen en een kern van aarde. In de Chang'an-jaren van de Wu Zhou-dynastie was de pagode al beschadigd door onkruid dat in de bakstenen voegen groeide. Keizerin Wu Zetian en de edelen schonken geld om de pagode af te breken en te herbouwen als een vierkante pagode in paviljoenstijl met zeven verdiepingen. Later, tijdens de Dali-jaren, werd de pagode uitgebreid tot tien verdiepingen. Een oorlog verwoestte het bouwwerk en het werd opnieuw herbouwd tot zeven verdiepingen. In de Changxing-jaren van de latere Tang-dynastie hield de gouverneur van de Westelijke Hoofdstad, An Chongba, toezicht op de reparaties. Tijdens die werkzaamheden kreeg de pagode haar huidige vorm.

xiquinhosilva · CC BY 2.0

De trap in de pagode heeft in totaal tweehonderdachtveertig treden. Rood geschilderde stijlen en leuningen flankeren de houten trap. Boven de trap hangt een lantaarn waarvan de kap van binnenuit oplicht. Het plafond erboven is voorzien van cassetten, met een wielvormig medaillon in het midden. Elke kamer langs de route is beschilderd met fresco's, die voornamelijk de reis van Xuanzang naar het westen om de geschriften op te halen weergeven.

H2v5o68z · CC0

Vanaf de top kijkt u uit over de omgeving van de pagode, die door de stad is beschermd. In 2013 stelde het stadsplanningbureau van Xi'an een bufferzone in rond de pagode. Het doel was om de pagode het dominante herkenningspunt in de omgeving te houden. In de verte steken hoogbouwblokken vaag af door de waas. De zone is opgedeeld in gebieden met hoogtebeperkingen, met een limiet van zestig meter.

Photo: Alan Islas · CC BY-SA 4.0