Mausolea van de Westelijke Xia Audiogids in het Nederlands

De naam van het museum staat in het Chinees en Engels op de muur. Het museum is gewijd aan de Westelijke Xia en haar begraafplaats. De Westelijke Xia werd gesticht door de Tangoeten en bestond van 1038 tot 1227. Er is momenteel weinig bekend over de Tangoeten die haar stichtten. De begraafplaats omvat negen keizerlijke mausolea. China plaatste het terrein in 1988 op zijn lijst van belangrijkste nationale culturele relicten. In 2025 voegde UNESCO het toe aan de Werelderfgoedlijst onder de naam Keizerlijke graven van Xixia.

Photo: Windmemories · CC BY-SA 4.0

Het model toont de indeling van een keizerlijk mausoleum en op het bijschrift wordt het een reconstructie van Mausoleum Drie genoemd. Een lange rechthoekige muur omsluit het gehele terrein. Aan de zuidkant staat een paar poorttorens. Binnen leidt een rechthoekige barbacane, een ommuurd voorplein voor de ingang, naar een vierkante binnenste omheining. Wachttorens staan op de vier hoeken. Een poortgebouw bevindt zich in het midden van de binnenmuren. Een dergelijk plan was kenmerkend voor de keizerlijke mausolea. Omdat het een reconstructie is, toont het de indeling zoals die is herbouwd, niet zoals het terrein er vandaag de dag uitziet. Boven de muren aan de achterkant steekt een hoge toren met een groen dak boven al het andere in het model uit.

Photo: BabelStone · CC BY-SA 4.0

Dichte rijen tekens vullen het oppervlak van deze gebroken steen. Ze zijn geschreven in het Tangoetse schrift, het schrift van het volk dat de Westelijke Xia stichtte. Een stèle is een rechtopstaande steen met een inscriptie, en dit fragment maakt daar deel van uit. We weten niet waar het is gevonden. De tekens lopen door tot aan de gebroken randen, dus de inscriptie liep ooit door voorbij wat er nu nog van over is.

Gary Todd from Xinzheng, China · CC0

In 1977 koos een archeologisch team een graf dat geen duidelijke tekenen van plundering vertoonde. Het team had eerder Mausoleum Zes opgegraven, waar het ondergrondse paleis volledig geplunderd bleek te zijn. Na acht maanden graven bevestigden ze dat ook dit graf geplunderd was. Maar in het slib langs de oostmuur van de gang, ongeveer veertig centimeter diep, vonden ze een bronzen os. Het is verguld brons en het is één komma twee meter lang. Het weegt honderdachtentachtig kilogram. De os had de plundering overleefd en bevindt zich nu in het Ningxia Museum in Yinchuan. De betekenis ervan is nog steeds vatbaar voor interpretatie. Hij ligt met zijn poten onder zijn lichaam gevouwen en zijn hoofd gebogen. Zijn hoorns krullen naar boven en op de hoorns en rond de ogen is een groenblauwe patina te zien, de korst die zich op oud brons vormt.

Gary Todd from Xinzheng, China · CC0

Van de negen mausolea is Mausoleum Drie het enige dat tot nu toe adequaat is opgegraven en bestudeerd. De naam is Tailing. Het wordt toegeschreven aan keizer Jingzong, geboren als Li Yuanhao, de eerste keizer van de staat. Hij regeerde van 1038 tot 1048. Een lange verharde weg loopt recht naar de heuvels, met droge bergen die erachter oprijzen.

Photo: Jayavarman · CC BY-SA 3.0

Keizerlijke complexen beschikten over paviljoens, meestal een paar, waarin gedenkstèles waren ondergebracht. Het platform van aangestampte aarde en baksteen wordt aangemerkt als een stèlevoet van Mausoleum Drie. Hierin is een uitgehouwen gelaat met zware wenkbrauwen en een brede mond geplaatst. Waar dat gelaat voor diende, is onduidelijk. Bij buitenste opgravingen van Mausoleum Drie kwamen fragmenten van stenen beelden tevoorschijn, evenals bronzen beslag. Onder de bronzen stukken bevonden zich een bel en een riemgesp.

Photo: BabelStone · CC BY-SA 3.0

Een graftoren is een massieve aarden heuvel die over het graf is gebouwd. Dergelijke heuvels zijn gemaakt van aangestampte aarde, wat betekent dat grond in lagen stevig is aangedrukt. Een dergelijke heuvel kan tot dertig meter breed zijn. Hij kan tot drieëntwintig meter hoog rijzen. Dergelijke heuvels staan uit het midden, in het noordwestelijke deel van hun binnenste omheining. De graftoren van Mausoleum Drie wordt omschreven als een paviljoentoren, die traditionele mausoleum- en tempelstijlen combineert met boeddhistische kenmerken. Steile, ronde wanden van aangestampte aarde rijzen op uit het kale grind.

xiquinhosilva · CC BY 2.0

Donkere gaten doorboren deze aarden muur, sommige rond en sommige breed. Gaten als deze hielden vroeger vermoedelijk houten balken vast die de constructie erboven ondersteunden. Bij elk mausoleum zijn grote hoeveelheden dakpannen gevonden. Daarom wordt aangenomen dat de bewaard gebleven heuvel slechts de kern is van een groter monument, bekleed met baksteen. Het gebouw dat er ooit bovenrees, staat er niet meer.

xiquinhosilva · CC BY 2.0

Een gevleugelde figuur rijst op vanuit een zware sokkel, met de handen tegen elkaar gedrukt op de borst. Het is een kalavinka, een mythisch vogel-menswezen dat vaker in de boeddhistische kunst opduikt. Van dit soort graftorens wordt aangenomen dat ze op elke verdieping dakranden met pannen en decoratief beeldhouwwerk droegen. We weten niet waar dit beeld is gevonden, wanneer het is gemaakt of waar het oorspronkelijk stond, dus het kan aan geen enkele specifieke tombe worden gekoppeld. Groen glazuur bedekt de vleugels en het hoofd, en op het lichaam eronder zijn bleke plekken te zien.

Photo: Windmemories · CC BY-SA 4.0

Het begraafterrein ligt aan de voet van het Helangebergte, ongeveer veertig kilometer ten westen van de hoofdstad van de Westelijke Xia, Xingqing, het tegenwoordige Yinchuan. Het beslaat zo'n vijftig vierkante kilometer. De graven liggen in een strook langs de oostelijke heuvelvoet. Die strook is ongeveer twaalf kilometer lang en bereikt op het breedste punt twee en een halve kilometer. Behalve die negen mausolea bevinden zich op het terrein ook ondergeschikte graven. Archeologen hebben er 254 geteld. Die telling dateert van 2014. Ze behoren toe aan keizerlijke verwanten en aan edelen en hoge functionarissen. Ondergeschikte graven misten de poorttorens, hoekplatforms en offerhallen die keizerlijke graven wel hadden. Sommige heuvels bestaan uit aangestampte aarde, andere zijn hopen zand en grind, en op sommige daarvan zijn stenen gestapeld.

Photo: Windmemories · CC BY-SA 4.0